کد خبر: ٥٣٣٥٧/ ٠٩:٥٦ - دوشنبه ١٠ مرداد ١٣٩٤/ تعداد بازدید: 144
چاپ
ارسال به دوست
مدیریت امور دانشجویان شاهد و ایثارگر
يادگاران عرصه دفاع مقدس/مصاحبه با الهه حيدري فرزند جانباز و دانشجوي برتر مقطع كارشناسي علوم آزمايشگاهي
به گزارش روابط عمومي دانشگاه علوم پزشكي تهران در ادامه روند تجليل از مقام شامخ ايثارگران و خانواده آنان اين بار پاي صحبت الهه حيدري دانشجوي برتر علوم آزمايشگاهي نشستيم تا دلايل موفقيت ايشان را از زبان خودشان بشنويم.

ضمن عرض سلام و تشکر از اینکه دعوت ما را پذیرفتید لطفاً خودتان را معرفی کنید.

 الهه حيدري ساكن استان البرز و فرزند جانباز 45% هستم. من دو خواهر بزرگ‌تر از خوددارم. در سال 90 در رشته علوم آزمايشگاهي دانشگاه علوم پزشكي تهران پذيرفته شدم و هم اكنون جزء دانشجويان معدل الف دانشكده هستم.

لطفاً از نحوه جانبازي پدرتان برايمان بگوييد.

وقتي دشمن در سال 59 به كشور حمله كرد كشور از نظر دفاعي در وضعيت خوبي قرار نداشت. مسلماً بعد از پيروزي انقلاب مشكلات مديريتي زيادي در كشور وجود داشت. حمله رعدآسای دشمن بعثي با حمايت آشكار دشمنان و تصرف قسمتي از كشور و پيشروي به قصد فتح تهران، جوانان ايران را بر آن داشت تا فارغ از هر مسئله‌ای براي دفاع از كشور، لباس رزم بپوشند. پدر من در دوران جنگ در سن نوجواني بود ولي سنگيني بار مسئوليت را بر شانه‌های خود به خوبی درك می‌کرد به همين جهت او و خيلي از دوستانش خيلي زود دوران نوجوانی‌شان را به جواني گره زدند و براي دفاع از كشور به جبهه رفتند. ايشان بارها در عمليات هاي مختلف مورد اصابت تركش و خمپاره قرار گرفت و دچار مصدوميت شد. پدرم در مورد جبهه زياد با ما صحبت نمی‌کند چون معتقد است اين پيماني بين او و خدايش بوده است. در حال حاضر وي علاوه بر رنج بردن از عوارض بمب‌های شيميايي، مشكلات اعصاب و روان و سوختگی‌های ناشي از انفجارها، از ناحيه چشم راست هم نابيناست.

آيا پدر شما در زمان جنگ ازدواج كرد؟

بله همان طور كه می‌دانید جنگ تحميلي هشت سال طول كشيد و ازدواج هم جزء واجبات زندگي هر فردي هست. بنابراين پدرم در دوران جنگ با وجود مصدومیت‌هایی كه داشت تصميم به ازدواج گرفت. يكي از ملاک‌های مادرم در امر ازدواج، تقوا و وارستگي همسر بود. بنابراين وقتي اين خصوصيات را در پدرم ديد با وجود مشكلات جسماني پدرم با ايشان ازدواج كرد و در سال 66 اولين فرزند خود را به دنيا آورد. ولي تولد خواهرم هرگز مانعي جهت ادامه حضور پدرم در جبهه نشد. زيرا كسي كه به درك حقيقي مسئله جهاد و دفاع رسيده باشد به دنبال بهانه‌ای براي شانه خالي كردن از زیر بار مسئوليت نمی‌گردد.

به گفته پدرم، مادرم هم مشوق ايشان بود و به وي روحيه می‌داد. همين روحيه ايثار و از خود گذشتگی در وجود زنان و مردان آگاه جامعه در زمان جنگ بود كه اين انقلاب و اين كشور را بيمه كرد و هرگز به بيگانگان اجازه دست‌درازی به آب و خاك كشور را نداد. من اميدوارم هرگز اين روحيه ایثار طلبی در جامعه ما كم رنگ نشود.

حس و حال خود را بعد از شنیدن خبر قبولي در دانشگاه برايمان بگویید.

من و خواهرم با يك برنامه آموزشي و يك جدول زمان‌بندی مشخص و باهم درس می‌خواندیم. ما هردو جزء دانشجويان برتر مدرسه شاهد كرج بوديم و به كارهاي پژوهشي و تحقيقاتي علاقه زيادي داشتيم. هردوي ما به صورت خودجوش درس‌خوان بوديم. ولي بعد از اعلام نتايج كنكور، از اينكه در رشته پزشكي قبول نشدم كمي ناراحت شدم. چون خواهرم در رشته پزشكي قبول شده بود و من در رشته علوم آزمايشگاهي. پذيرش اين مسئله در ابتدا برايم واقعاً سخت بود ولي بعد متوجه شدم كه اين حكمت خدا بوده و هم اكنون از رشته خود بسيار راضي هستم. البته برخورد خانواده با اين مسئله بسيار عالي بود. آن‌ها اين موضوع را اصلاً به پاي كم كاري من نگذاشتند و مرا به شكست متهم نكردند. بلكه از من خواستند با روي باز با اين مسئله كنار بيايم و به فكر ادامه تحصيل تا مقاطع بالاتر باشم. باب علم‌آموزی هرگز به روي كسي بسته نيست بلكه اين همت ماست كه ما را بلند می‌کند يا به زمين ميزند.

با توجه به اين طرز برخورد من خيلي راحت با اين موضوع كنار آمدم و چون قابلیت‌های خود را فراتر از ماندن در مقطع كارشناسي می‌دانم در حال آماده شدن براي امتحان كارشناسي ارشد هستم. خوشبختانه در طي دوران تحصيلم توانستم همواره معدل الف را در كارنامه خود داشته باشم. البته لازم به ذكر است كه من و خواهرم هیچ‌کدام از سهميه استفاده نكرديم و ما هر دو باهمت خودمان توانستيم در دانشگاه علوم پزشكي تهران پذيرفته شويم.

نقش والدینتان را در موفقيت خود چگونه ارزيابي می‌کنید؟

مادرم صبر و شكيبايي زيادي دارد و تمام وظايف مربوط به خانه ومراقبت از پدرم را خودشان انجام می‌دهد ولي در كنار تمام اين امور به مسائل درسي ما هم توجه ويژه داشت. مادرم با اختصاص فضايي خاص در خانه جهت مطالعه،به خصوص در زماني كه براي كنكور آماده مي شديم، من و خواهرم را از فضاي ميهماني و رفت و آ مدها دور می‌کرد و دورادور مراقب ما بود پدرم هم واقعاً به اين موضوع حساس بود و فعالیت‌های درسي ما را زير نظر داشت. ولي چون می‌دانست ما خودمان خيلي به درس اهميت می‌دهیم هرگز در امور آموزشي ما مداخله‌جویانه وارد نشد بلكه همراه و مشوق ما بود. بنابراين ما توانستيم به دور از هر دغدغه اي ادامه تحصيل دهيم و به جايي كه هستيم برسيم. جا دارد همين جا از زحمات والدينم كه با صبوري بار مشكلات زندگي را به دوش گرفتند و نگذاشتند ما درگير حواشي زندگي شويم صميمانه تشكر و قدرداني نمايم و بر دستان پر مهرشان بوسه زنم. بی‌شک حمایت‌های بی‌دریغ ايشان باعث بالا رفتن احساس عزت نفس در من می‌شود و افق‌های روشن زندگي را به سويم باز می‌کند.

حالا ديگر فقط پزشك بودن براي من افتخار نيست. بلكه قرار گرفتن در جايگاهي كه رضايت خدا و خلقش را به همراه داشته باشد برايم هدف نهايي است. ما امثال اين افراد را كه به دنبال رضايت خدا و خلقش می‌باشند در جامعه زياد داريم و بارزترين چهره علمي ما پروفسور سميعي است كه حضورشان براي جامعه بشري يك نعمت محسوب می‌شود و آماده‌اند در هر جاي دنيا به كمك خلق خدا بشتابند. اميدوارم اين روحيه انسان‌دوستی در دل تک‌تک افراد اين مرز و بوم بدون توجه به رشته تحصیلی‌شان و مرزهاي جغرافيايي همواره فروزنده و برقرار باشد.

نحوه درس خواندن شما در دانشگاه و دبيرستان چه فرقي باهم دارد؟          

 البته كه در نحوه درس خواندن دبيرستان با دانشگاه فرقهاي فاحشي وجود دارد. من در دبيرستان سعي می‌کردم تا جايي كه بتوانم با برنامه مدرسه پيش بروم و بيشتر توجهم به گرفتن نمرات عالي معطوف بود، درحالی‌که در دانشگاه با يك برنامه زمان‌بندی شده درس می‌خوانم. از نظر من حضور در کلاس‌ها باعث به وجود آمدن حس و حالي در آدم می‌شود كه فرايند يادگيري را تقويت می‌کند ويادداشت برداري در زمان يادگيري باعث حك شدن آموخته‌ها در ذهن آدم می‌شود از اين رو هرگز به خودم اجازه ندادم از حضور در كلاسي چشم پوشي كنم. گاهي اوقات ديگران از من می‌پرسند آيا از اين همه درس خواندن خسته نمی‌شوی و من در پاسخ می‌گویم نه هرگز خسته نمی‌شوم چون براي درس خواندن به دانشگاه آمده‌ام و كاري جز اين ندارم. در حقيقت اگر هدفمان مشخص باشد و بدانيم به كجا می‌خواهیم برسيم ديگر وقتي براي رسيدن به حواشي زندگي برايمان نمی‌ماند.

خدا را شكر می‌کنم كه هرگز اسير ظواهر دنيوي نشدم و توانستم تمام انرژي خودم را صرف مطالعه كردن نمايم. البته اين مسئله به آن معني نيست كه خود را از فعالیت‌های فرهنگي و مثبت جامعه محروم كنم بلكه سعي می‌کنم در اوقات فراغتم به مطالعه آزاد و ديگر كارهاي خود  بپردازم.

نظر شما در مورد دوست خوب چيست؟

فكر پيدا كردن دوست خوب در دانشگاه از همان روزهاي اول ذهن همه پذیرفته‌شدگان را به خود مشغول می‌کند. من هم از اين قاعده مستثنا نبودم. چون نقش دوست خوب را در زندگي پر رنگ می‌بینم. دوست خوب بايد بتواند روحيه پيشرفت در كليه امور زندگي را همواره در ما زنده و بيدار نگه دارد و اين معنايي مجزا از حسادت دارد. دوست خوب همواره آماده كمك به انسان جهت بالا كشيدن اوست و از ديگران به عنوان نردبان ترقي خودش استفاده نمی‌کند. علاوه بر این‌ها، من دوست داشتم با افرادي دوست شوم كه از نظر اعتقادي هم مرا بالا بكشند و در كنار آنان احساس عزت نفس كنم. به هر حال با توجه به اين معيارها من توانستم دوستان بسيار خوبي هم پيدا كنم و از اين بابت از خداوند شاكرم.

آيا شما فعالیت‌های فوق‌برنامه هم داريد و به نظرتان فعالیت‌های فوق‌برنامه چقدر می‌تواند در موفقیت موثر باشد؟

من سعي می‌کنم از تمام فرصت‌های زندگی‌ام استفاده كنم و خودم را زياد در قالب كتاب و درس محصور نمی‌کنم و تا جايي كه بتوانم در فعالیت‌های فرهنگي و ورزشي هم شركت می‌کنم. همچنين سعي می‌کنم در زمینه‌های مذهبي و سياسي و فرهنگي هم مطالعه آزاد داشته باشم. دانشجو قشر آسیب‌پذیری است و بايد خودش را به سپر پولادین علم و آگاهي مجهز كند تا دشمن نتواند از هيچ جهتي به اين قشر مهم آسيب برساند. طرز تفكرقشر دانشجو، زيربناي فكري هر جامعه اي است و به عنوان قشر فعال و پويا بايد همواره در صف اول دفاع از آرمان‌های جامعه‌اش قرار داشته باشد.

نظر شما در مورد استفاده از حجاب برتر چيست؟

من در يك خانواده مذهبي به دنيا آمدم و بزرگ شدم و استفاده از حجاب برتر در خانواده ما همواره مورد توجه بوده است ولي خودم به اين نتيجه رسيدم كه با داشتن چادر خيلي راحت تر می‌توانم با ديگران ارتباط برقرار كنم چون چادر من براي مخاطبم پيام ويژه دارد؛ و من با اين نوع پوشش به راحتي می‌توانم در جامعه حضور داشته باشم و مراقب حدود رفتاري ديگران با خود باشم.

شما چه توصیه‌ای به دانشجویان جهت بالا بردن انگیزه درونی‌شان دارید؟

من از دوستانم می‌خواهم به صرف قبول شدن در دانشگاه، راه و هدف خود را گم نکنند و همه چيز را تمام شده به حساب نیاورند بلکه بدانند راه ديگري به سوي آنان گشوده شده و وظيفه خطيرتري بر دوششان نهاده شده است. حضور دانشجويان در کلاس‌های درس براي ياد گيري بهتر كمك كننده است. بچه‌ها بايد سر کلاس‌ها فعال‌تر و پررنگ تر حضورداشته باشند و قدردان لحظات دانشجويي خود باشند و حضورشان را در اين دانشگاه از مواهب الهي بدانند.

ما استعدادهاي خوب و درخشان كم نداريم و حضور ما در دانشگاه فرصتي جهت رشد اين استعدادهاست. هر نسلي نسبت به نسل آينده خود داراي وظايفي است پدران ما در جبهه جنگ تا پاي جان ايستادگي كردند و ما اكنون در صحنه علم‌آموزی و در جهادي ديگر قرار داريم،پس بايد متناسب با نيازهاي زمان مان آمادگی‌های لازم جهت حضور كارامد در جامعه را داشته باشيم.

نظر شما در مورد استفاده از سهمیه چیست؟

من با وجودي كه از سهميه استفاده نكردم اين مسئله را حق آنان می‌دانم چون شرايط زندگي خانواده جانبازان و ايثارگران واقعاً سخت است و مثل مردم عادي نيست. ولي اين كار احتياج به برنامه‌ریزی فرهنگي گسترده‌تری دارد. ولي در كشور ما هنوز اين موضوع جا نيفتاده است و متاسفانه برخورد درستي با اين افراد و خانواده‌هایشان نمی‌شود. اميدوارم روزي برسد كه اين عزيزان جايگاه واقعي خود را در جامعه پيدا كنند و تصورات اشتباه حاكم بر جامعه كه بر دوش اين عزيزان سنگيني می‌کند از دوششان برداشته شود.

به عنوان فرزند یک جانباز چه انتظاری از جامعه دارید؟

من هيچ انتظاري ازكسي ندارم. تنها خواسته من از جامعه اين است كه همت كنيم و نگذاريم روحيه فداكاري در جامعه كنوني و نسل بعدي كمرنگ شود. ما براي رسيدن به اين نقطه از اقتدار ملي راه سخت و دشواري را پیموده‌ایم و اين امنيت را با خون عزيزانمان به دست آورده‌ایم. تنها انتظاري كه از جامعه داريم اين است كه قدر شهدا و و ايثارگران و فداکاری‌هایی كه آنان براي ما کرده‌اند را بدانيم چرا كه اگر آن‌ها نبودند ممكن بود هيچ يك از موفقیت‌های فعلي را نداشته باشيم پس لازم است با ديدي بهتر به خانواده‌های اين عزيزان نگاه شود و قدري هم به مشكلات اين خانواده‌ها رسيدگي شود. اين آزادي را كسي به ما تقديم نكرد و شاهد اين مدعا اسامي کوچه‌ها و خیابان‌های اين شهر است. پس قدر آزادي خود را بدانيم و هوشيار باشيم تا خداي نكرده اسير توطئه‌های رنگ به رنگ دشمنان نشويم و در مقابل نسل آينده خجل و سرافكنده نباشيم.

از اینکه وقت خود را به ما اختصاص دادید سپاسگزاریم.

مصاحبه و عكس: نجمه عبدالكريمي

انتهای پیام / *
کلید واژه ها
اخبار مرتبط
نظرات کاربران
برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




سامانه نظرسنجی و افکار سنجی
اقدام روابط عمومی در انتشار تاریخ شفاهی دانشگاه در قالب مصاحبه های هفتگی با اساتید ، در سایت دانشگاه را چگونه ارزیابی می کنید؟

خیلی خوب
خوب
متوسط
بد
خیلی بد