کد خبر: ٧٠٧٠٣/ ١٥:٥٢ - يکشنبه ١٩ شهريور ١٣٩٦/ تعداد بازدید: 404
چاپ
ارسال به دوست
معاونت دانشجویی
کانون دانشجویی هامون در نوع خود اولین است و در تمامی حیطه ها فعالیت می کند
رضا مرواریدی دبیر کانون هامون گفت وگو با روابط عمومی معاونت دانشجویی گفت: تفاوت دانشگاه علوم پزشکی تهران با سایر دانشگاه های کشور در این است که این جا دانشگاه مادر است؛ دانشگاه روشنگر است؛ این دانشگاه انقلاب کرده و در نتیجه دانشجویانش وظیفه سنگین و مهم تری دارند.

گفت و گوی روابط عمومی معاونت دانشجویی با رضا مرواریدی را در ادامه می خوانید:

لطفاً خودتان را معرفی کنید و بفرمایید چه مدت است که دبیر کانون فرهنگی هنری «هامون» هستید؟
به نام خدا، رضا مرواریدی از شهر مشهد و دانشجوی رشته دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران ورودی سال 1390 هستم. کانون هامون از سال 1391 تاسیس و بنده تا به امروز به مدت 5 سال است که دبیر آن هستم. همچنین 2 سال سابقه به عنوان نماینده دانشگاه علوم پزشکی تهران در معاونت فرهنگی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را دارم.

کانون فرهنگی هنری هامون چه تعداد عضو دارد و در چه زمینه هایی فعالیت می کند؟
هامون از ابتدا حدود 300 نفر عضو داشته که بطور فعال 20 دانشجو در همه برنامه های کانون شرکت داشتند. کانون هامون به برگزاری حلقه های کتاب خوانی، فیلم، شعر خوانی، مقاله خوانی و ... می پردازد و کلاً همه برنامه های فرهنگی هنری را پوشش می دهد. هامون اولین در نوع خودش است، معمولا کانون های فرهنگی هنری در یک حیطه فعالیت می کنند اما کانون هامون تقریباً در تمام زمینه های فرهنگی فعالیت می کند.

کانون هامون چطور تاسیس شد؟ ایده اش از کجا آمد؟
ما از ابتدای ورود به دانشگاه دغدغه یک کار فرهنگی را داشتیم. خیلی علاقه داشتیم با دوستانمان در اوقات فراغت کتاب های غیر درسی بخوانیم و یا فیلم ببینیم و در موردش بحث کنیم. خدا را شکر توانستیم در همان 2 سال اول کانون را راه اندازی کنیم. باید این توضیح را اضافه کنم درصد زیادی از افرادی که در رشته های علوم پزشکی وارد می شوند، علاقه واقعی شان نیست و صرفا به جهت بازار کار و ... وارد می شوند. این موضوع برایمان دغدغه بود دانشجویان در حین تحصیل به علایق خود دست پیدا کنند و در آن ها نیز فعالیت کنند مثل شعر، فیلم و ... خوشبختانه ما توانستیم کاری کنیم دانشجویانی که علاقه آن ها فیلم، کتاب یا شعر است در این برنامه ها شرکت کنند تا در این مسیر ها هدایت کنیم و پیشرفت کنند.
دلیل دیگر تأسیس کانون هامون این بود که دانشجوها تک بعدی نباشند؛ دانشگاه باید فضایی بسازد که در کنار علم به روح و روان دانشجویان هم کمک بشود. عقیده ما بر این است دانشجویان در محیطی که تحصیل می کنند اگر به فعالیت هایی که علاقه دارند بپردازند، آن محیط جذاب تر خواهد شد و بهتر درس می خوانند.

چند نمونه از برنامه های شاخص فرهنگی هنری کانون هامون را عنوان کنید؟
ما ابتدا با حلقه های کتاب خوانی شروع کردیم و طی این چند سال حدود 20 تا 30 حلقه برگزار کردیم. زمینه اصلی فعالیت ما فیلم و سینما بود، ما ابتدا با اکران های کوچک دانشگاهی شروع کردیم و هر هفته به طور منظم حتی در تابستان برنامه اجرا کردیم. در کل حدود 120 برنامه حلقه فیلم داشتیم و در هر برنامه بین 40 تا 80 نفر حضور داشتند. تقریباً 10 حلقه شعرخوانی هم داشتیم.
پویشی راه اندازی کردیم و با کمک دانشجویان، کارکنان و اساتید حدود 3000 جلد کتاب غیر درسی برای کتابخانه دانشکده دندانپزشکی جمع آوری شد و 10 جلسه مقاله خوانی داشتیم. در ادامه می توان به 3 اکران بزرگ سینمایی با حضور عوامل آن ها در دانشگاه علوم پزشکی تهران اشاره کنیم. برگزاری جلسه رونمایی از کتاب «برف روی شیروانی داغ» با حضور دکتر محمدهادی کریمی نویسنده آن و برخی مسئولین دانشگاه هم از دیگر برنامه های کانون هامون است.

با توجه به فرا رسیدن فارغ التحصیلی جنابعالی، کانون هامون در آینده نیز به فعالیت های خوب خود ادامه خواهد داد؟ آیا برنامه ای در دست اقدام دارید؟
با توجه به اینکه اکثر بچه هایی که از ابتدا در کانون بودند به مقاطع بالاتر و یا به هر نوع دیگری از دانشگاه رفته اند؛ دیگر آن هسته اولیه وجود ندارد. ما در عینی که کارهای کانون را انجام می دادیم به فکر آینده بودیم و از همان ابتدا شروع کردیم به نسل سازی و الان یکی از دوستان ورودی 94 برنامه ها را ادامه خواهد داد. ما امسال قبل از جشنواره فجر که در بهمن ماه است، یک اکران بزرگ دانشگاهی خواهیم داشت و حلقه فیلم را در دانشکده داروسازی ادامه می دهیم.

دبیر کانون بودن روی درس و زندگی شما تأثیری داشته است؟
در کار فرهنگی هنری و کانون های دانشجویی معمولاً کار به عهده 1 یا 2 نفر است. ما حتی بعضی وقت ها هفته ای 4 روز هم برنامه اجرا می کردیم اما اصلاً به درس و تحصیلم لطمه ای وارد نشد. ما زمان های زیادی را به عنوان اوقات فراغت در زندگی دانشجویی داریم و می توانیم از آن در این مسیرها استفاده کنیم.

فعالیت و فضای فرهنگی دانشگاه را چطور می بینید؟
لازمه فعالیت فرهنگی، داشتن یک فضای فیزیکی مناسب و اختصاصی برای اجرای آن فعالیت مانند پخش فیلم، حلقه های کتاب، شعر و ... است. کانون ما کارش را کاملاً دانشجویی پایه ریزی کرد. با اینکه دکتر نوروزی و آقای سلطانپور، مدیر و کارشناس امور هنری و فوق برنامه دانشگاه خیلی کمک های زیادی کردند، اما واقعاً بضاعتشان در حد پذیرایی در جلسات بیشتر نبود. ما طی این 5 سال شاید 200 برنامه و حدود بیش از 8000 ساعت نفر برنامه اجرا کردیم و یک ریال دانشگاه به ما کمک نکرد. نبود فضای فیزیکی تعریف شده برای فعالیت های فرهنگی یکی از نواقص ماست. همکاری دانشکده ها با کانون ها بسیار پایین است. پس از 5 سال فعالیت هنوز در دانشکده دندانپزشکی یک اتاق به ما اختصاص ندادند. چندین مکان که قبلاً در اختیار فوق برنامه و فعالیت های فرهنگی کانون ها بوده کاربری شان تغییر کرده و ما برای برگزاری برنامه ای به سختی می توانیم سالن ها و آمفی تئاترهای دانشکده ها را رزرو کنیم.
یکی دیگر از مصائب این کار، زمان دانشجو است. دانشجویان تا ساعت 16 به آموزش مشغولند و این خود یکی از عواملی است که دیگر دانشجویان وقت و انرژی برای فعالیت های فوق برنامه نخواهند داشت. ساعت کاری اداری دانشکده ها 15:30 است و ما با این مشکل همیشه مواجه بودیم که مسئولین دانشکده قبول کنند از ساعت 16 ما 2 ساعت برنامه داشته باشیم. البته کار مثبتی هم که در سال های اخیر اتفاق افتاد این بود که بخشنامه ای صادر شد و دانشکده ها را ملزم کرد آمفی تئاتر دانشکده را بدون پرداخت هزینه ای در اختیار برنامه های فرهنگی کانون ها قرار بدهند.
متأسفانه موضوع دیگری که کانون ها و فعالیت های فرهنگی آنها را تحت الشعاع قرار داده، توجه بسیار زیاد مسئولین دانشگاه به تشکل های انجمن اسلامی و بسیج دانشجویان است. حمایتی که از آن ها می شود از کانون ها نمی شود، در صورتی که کانون ها از نظر کمی و کیفی چندین برابر آن ها فعالیت می کنند. این موضوع باعث شده از حدود 30 کانون دانشگاه فقط نیمی از آن ها فعال باشند که آن هم بیشتر خیریه هستند.
خوشبختانه فعالیت های فرهنگی دوباره قوت گرفته، کانون های دانشجویی الان باز یک شورا و دبیر دارند، تغییراتی در همکاری تشکل ها بوجود آمده و واقعاً این جریان به سمت خوبی پیش می رود. ما حاصل آن را در ششمین دوره جشن فارغ التحصیلی دانشجویان شاهد بودیم که واقعاً بچه های کانون ها توانستند در آنجا مثمر ثمر باشند.

برای دانشجویانی که قصد وارد شدن به این راه را دارند به عنوان یک فرد با تجربه، چه پیشنهاد و توصیه هایی دارید؟
اولاً توصیه می کنم حتماً قدم در این راه بگذارند و نترسند. مدیریت فوق برنامه واقعاً برخورد خوبی دارند، کمال همکاری و حمایت را می کنند و بچه ها مطمئن باشند از طرف مدیریت فوق برنامه سختی متوجه آن ها نخواهد بود. به دانشجویان دانشگاه توصیه می کنم قدم در این عرصه ها بگذارند، شما دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی تهران هستید، همه دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور این درس ها، نمرات و ... را دارند ولی تفاوت این دانشگاه با سایر دانشگاه های کشور در این است که این جا دانشگاه مادر است؛ دانشگاه روشنگر است؛ این دانشگاه انقلاب کرده و در نتیجه دانشجویانش وظیفه سنگین و مهم تری دارند و باید فعالیت های فرهنگی و هنری انجام دهند و خودشان را بسازند، این وجه تمایز دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی تهران است.

سخن آخر؟
سخن دیگری نیست. فقط تأکید می کنم دانشجویان از این فضایی که بوجود آمده استفاده کنند. اوقات فراغت را صرف کارهایی کنند که لذت می برند و از اینکه پا در این عرصه ها بگذارند نترسند. بنده که دیگر فارغ التحصیل شدم و از دانشگاه می روم اما ایمیل خودم را (morvaridi.reza@gmail.com) در اختیار دوستان قرار می دهم تا اگر سوالی داشتند خوشحال می شوم بتوانم کمکی بکنم.

انتهای پیام / *
کلید واژه ها
  • معاونت دانشجویی
  • کانون دانشجویی هامون
  • فرهنگی و هنری
  • رضا مرواریدی
اخبار مرتبط
نظرات کاربران
برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




سامانه نظرسنجی و افکار سنجی
اقدام روابط عمومی در انتشار تاریخ شفاهی دانشگاه در قالب مصاحبه های هفتگی با اساتید ، در سایت دانشگاه را چگونه ارزیابی می کنید؟

خیلی خوب
خوب
متوسط
بد
خیلی بد