کد خبر: ٩٠٨٢٠/ ١٣:٢٤ - شنبه ١٩ مرداد ١٣٩٨/ تعداد بازدید: 138
چاپ
ارسال به دوست
ستاد مرکزی روابط عمومی
عرفه/ روز نيايش، روز شناخت، روز استغفار...
روز عرفه، روز رسيدن به شناخت و درك متعالي، رسيدن به خدا و هم جواري با عرش الهي! رسيدن به « اَنَا يا اِلهي الْمُعْتَرِفُ بِذُنُوبي، فَاغْفِرْ هالِي...»

زبان به ثناي الهي گشوده است؛ ايستاده با دست هايي شكوهمندتر از دعا: «اَلْحَمْدُللّه ِ الّذي لَيْسَ لِقَضائِهِ دافِعٌ وَ لِا لَعطائِهِ مانِعٌ وَ لا كَصُنْعِهِ صُنْعُ صانِعٍ وَ هُوَ الْجَوادُ الْواسِعَ...
چه باشكوه است اين نيايش عارفانه! شكوه اشك است و صدايي كه تا عمق آسمان پيش مي رود. پروردگارا! من با تمام رغبت، تو را مي خوانم و شهادت مي دهم به آفريدگاري ات، كه تو آفريدگار مني... عرفات است و فوج فرشتگان كه نواي ابا عبدالله(ع) را همراهي مي كنند.
عرفات است و حسين؛ عاشقي كه چنين با خداي خويش گفت و گو مي كرد: «اَلَّهُمَّ اجْعَلْني اَخْشاكَ كَاَنّي اَراكَ...»
اين سو حسين(ع) است كه اشك هاي پاكش، غوغا در دل عرش افكنده و سوي ديگر شهر كوفه و نامردماني عهدشكن! و در كوفه مسلم تنهاي تنها! مسلم و لحظات شيرين فناء في اللّه. مسلم و دلواپسي آمدن حسين(ع) مسلم و عروج از بام دارالاماره.
عرفات است و دعا؛ عاكفان كوي يار، با تمام نياز، در عرفات جمع شده اند تا با نواي آسماني اَنْتَ الَّذي مَنَنْتَ؛ اَنْتَ الَّذي اَنْعَمْتَ، اَنْتَ الَّذي اَحْسَنْتَ، هم نوا شوند؛ هم نوا با اباعبداللّه، هم نوا با سالار شهيدان!
امروز، روز عرفه است؛ روز سوگند به عظمت لايزالي خداوند. روز توسل به مقام ربوبيت حضرت حق (جل جلاله). روزي است كه بايد براي تكامل باورها، و قبول شدن در امتحان حج، خويشتن را با نيايش آزمود، با نيايش محك زد و براي رسيدن به مراتب بالاي معرفت، چون حضرت مسلم بن عقيل، شهادت را برگزيد، يا همچون حضرت امام حسين(ع) آماده سفر شهادت شد.
امروز، روز عرفه است؛ روز رسيدن به آمال و آرزوهاي متعالي، رسيدن به غايت آمال عارفين، رسيدن به هم جواري با عرش الهي، رسيدن به خدا! رسيدن به «اَنَا يا اِلهي الْمُعْتَرِفُ بِذُنُوبي، فَاغْفِرْ هالِي...»
اين من هستم كه خطا كارم! اين من هستم كه غفلت ورزيدم! اين من هستم كه عهد شكستم! اين من هستم كه اقرار مي كنم به گناهانم؛ اقرار مي كنم به تمام نعمت هايي كه از آنها برخوردارم ساخته اي؛ پس درگذر از گناهانم، اي خدايي كه از گناه بندگانت هيچ زيان به تو نمي رسد و از طاعتشان هم بي نيازي!
روز عرفه، روز استغفار است؛ روز توسل، روز يادآوري عجز خويش و توانايي خداوند، روز تسبيح، روز ذكر، روز خواندن «لا اِللّه اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَكَ اِنّي كُنْتُ مِنَ المُوَحِّدينَ» است.
روز عرفه، روز رسيدن است؛ رسيدن به تمام آرزوهاي زيبا!
دل در جوشش ناب عرفه، وضو مي گيرد و در صحراي تفتيده عرفات، جاري مي شود. آن جا كه ايوان هزار نقش خداشناسي است. لب ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه، از دست داده اند.
روز نهم ذي‌الحجه روز عرفه و از اعياد عظيمه است، روزي است كه حق تعالي بندگان خويش را به عبادت و طاعت خود خوانده و مائده جود و احسان خود را براي ايشان گسترانيده و شيطان در اين روز خوار و حقير و رانده‌ و در خشمناكترين اوقات است.
و عرفات نام جايگاهي است كه حاجيان در روز عرفه (نهم ذي الحجه) در آنجا توقف مي كنند و به دعا و نيايش مي پردازند و پس از غروب آفتاب به مشعر رفته در آن وقوف مي كنند و سپس به منا و بعد به مكه مكرمه باز مي گردند و وجه تسميه آنرا چنين گفته اند كه جبرائيل عليه السلام هنگامي كه مناسك را به ابراهيم مي آموخت، چون به عرفه رسيد به او گفت: عرفت، و او پاسخ داد آري، لذا به اين نام خوانده شد. و نيز گفته اند سبب آن اين است كه مردم از اين جايگاه به گناه خود اعتراف مي كنند و بعضي آن را جهت تحمل صبر و رنجي مي دانند كه براي رسيدن به آن بايد متحمل شد. چرا كه يكي از معاني عرف، صبر و شكيبايي و تحمل است.

اعمال روز و شب عرفه

گردآوري و تنظيم: بهلولي

انتهای پیام / *
کلید واژه ها
اخبار مرتبط
نظرات کاربران
کاربر مهمان
1398/05/19 14:28
0
0
تشکر با آرزوی قبولی طاعات عباداتتان
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




سامانه نظرسنجی و افکار سنجی
اقدام روابط عمومی در انتشار تاریخ شفاهی دانشگاه در قالب مصاحبه های هفتگی با اساتید ، در سایت دانشگاه را چگونه ارزیابی می کنید؟

خیلی خوب
خوب
متوسط
بد
خیلی بد