گالری عکس مرتبط
  • تاریخ انتشار : 1400/02/13 - 20:10
  • تعداد بازدید خبر : 28
  • زمان مطالعه : 4 دقیقه

فزت و رب الکعبه، شهادت مولای متقیان، امیرمومنان حضرت علی(ع) تسلیت باد

بیست و یکم رمضان، سالروز شهادت بزرگ‌مردی است که پیشینیان به حقیقت او نرسیده‌اند و آیندگان نیز مانند او را نخواهند دید.

172820.mp3 فزت و رب الکعبه، شهادت مولای متقیان، امیرمومنان حضرت علی(ع) تسلیت باد

امشب بشریت بر بالین پدری اشک می‌ریزد که غریبانه در بستر جهل کوفیان خفته ...
امشب، زمینیان در ماتم‌اند و آسمانیان چشم‌انتظار، غم و اندوه سراسر کوفه را در برگرفته، گریه بر چشم‌ها سنگینی می‌کند و هُرم سینه، لب‌ها را می‌سوزاند. بغض در پشت در و در فرصت گریستن صف‌کشیده است، دیگر دل به دنبال واژه‌ها نمی‌گردد. اشک، بی بهانه سرازیر می‌شود. امشب، شب ناله در فراق پدری مهربان است، که جز چاه و نخل و ماه، کسی گریه‌اش را ندیده بود. پدری که با آه یتیمان کوفه، شریک بود و غصه‌های همه را بر جان خود هموار می‌کرد. یتیمان گرد خانه‌اش جمع می‌شوند و بر یتیمیِ خویش می‌گریند که‌ای پدر خوبی‌ها! چگونه ما را در این دنیای ظلمانی رها کردی؟ بعد از تو، بر در کدامین خانه بکوبیم و یاری طلبیم؟بیست و یکم رمضان، سالروز شهادت بزرگ‌مردی است که پیشینیان به حقیقت او نرسیده‌اند و آیندگان نیز مانند او را نخواهند دید. آری! علی، مفهوم بی‌انتهایی است که در محدوده واژه و قلم نمی‌گنجد. علی، اوج قدرت خداوندی است که فروغ جاودانگی‌اش دنیا را در برگرفته است. على «نعیم‏» است، همان نعمت‏ بزرگى که خداوند در روز رستاخیز بی‌گمان درباره وی سؤال خواهد کرد که آیا شکر این نعمت را به‌جای آورده‌اید؟ و شکرانه این نعمت ‏بزرگ، تنها در پیروى و تبعیت از على و اولاد على محقق خواهد شد و لاغیر. على «صدیق‏» است زیرا هر جا سخن از رسول خدا(ص) به میان آمده، پس از وی به نحوى به على اشاره‌شده است. خداوند در سوره زمر می‌فرماید: «و الذى جاء بالصدق و صدق به اولئک هم المتقون، و آن کسى که صدق و راستى را آورد و کسى که او را تصدیق نمود، آنان تقوا پیشگانند.‏»

برداشت‌هایی از سیره امام علی(ع(
تربیت نفس

عدی بن حاتم می گوید: به دیدار امیرالمؤمنین(ع) رفتم. دیدم در مقابل ایشان، کاسه‌ای آب، پاره‌ای نانِ جو و قدری نمک بود. گفتم: یا امیرالمؤمنین، این درست نیست که شما روز را گرسنه، مشغول کار و تلاش سپری کنید و شب را بیدارباشید و همیشه با رنج و سختی‌ها دست‌وپنجه نرم کنید و بعد هم افطار شما نان جو و نمک باشد. امام فرمود: " ای حاتم! نفس خودت را به قناعت و ریاضت عادت بده وگرنه این نفس بیش ازآنچه برای او کافی است، از تو طلب خواهد کرد." (بحارالانوار، محمدتقی مجلسی رحمه‌الله، ج 40، ص 325)  
کنترل نفس
کنترل نفس، از سفارش‌های مهم ائمه معصوم علیهم‌السلام بوده است. امیرالمؤمنین(ع) فرمود: " کسی که بر هوای نفس چیره نشود، نفس‌بر او چیره خواهد شد." (منتخب میزان الحکمه، محمد محمدی ری‌شهری، ص 509، ح 6207)
نقل است، روزی حضرت امیر(ع) از در دکان قصابی می‌گذشت. قصاب به جهت علاقه به آن حضرت عرض کرد: یا امیرالمؤمنین! گوشت‌های خوبی آورده‌ام؛ اگر می‌خواهید مقداری ببرید. حضرت فرمود: "الآن پول‌ندارم که بخرم." قصاب عرض کرد: من صبر می‌کنم. حضرت در پاسخ فرمود: "من به شکم خود می‌گویم که صبر کند." (حکایت‌ها و هدایت‌ها در آثار استاد شهید مرتضی مطهری رحمه‌الله، محمدجواد صاحبی، ، ص 107)
حلال آن حساب دارد، حرام آن عقاب ...
امیرالمؤمنین(ع) وقتی در شب نوزدهم ماه رمضان، مهمان امّ کلثوم دختر خویش بود و دو غذا (نمک و شیر) را بر سر سفره دید، فرمود: " دخترم! آیا قبلاً دیده‌ای که پدرت در یک سفره دو نوع غذا بخورد؟ آیا می‌خواهی فردای قیامت، ایستادن علی در برابر خدای سبحان به‌ خاطر محاسبه و حساب پس دادن باشد؟ دخترم! بر حلال دنیا حساب است و بر حرام آن عقاب و عذاب." (بحارالانوار، محمدتقی مجلسی رحمه‌الله، ج 42، ص 275)
تغافل و چشم‌پوشی
شخصی به امیرالمؤمنین(ع) دشنام داد. حضرت، سخن او را نشنیده گرفته، فرمودند:" به گوش خود شنیدم که کسی به من دشنام داد، ولی به روی خود نیاوردم و گفتم که شاید به علی دیگری بد می‌گفته است."( بحارالانوار، محمدتقی مجلسی رحمه‌الله، ج 56، ص 44)
تغافل و نادیده گرفتن، به جهت تقویت حلم و بردباری و هم برای تربیت بهتر افراد، ارزش اخلاقی محسوب می‌شود. بسیار شنیده و دیده‌ایم که بزرگان دین در عرصه‌های مختلف اجتماعی، سیاسی و حتی خانوادگی، خود را به تغافل زده و برای حفظ مصالح، از برخورد مستقیم خودداری کرده‌اند.) بحارالانوار، محمدتقی مجلسی رحمه‌الله، ج 41، ص 28)
مهمان‌نوازی
روزی اصحاب، حضرت علی(ع) را بسیار غمگین دیدند. شخصی از ایشان پرسید چرا محزونی؟ ایشان در پاسخ فرمود: هفت روز گذشته و هنوز میهمانی به خانه ما نیامده است." بحارالانوار، محمدتقی مجلسی رحمه‌الله، ج 72 ص 461)
خجلت اظهار
بزرگان، هیچ‌گاه نیکی خود را به افراد یادآور نمی‌شدند، حتی در هنگام انفاق، به‌صورت شخص نگاه نمی‌کردند. (آموزه‌های اخلاقی‌ ـ رفتاری امامان شیعه علیهم‌السلام،محمدتقی عبدوس و محمد محمدی اشتهاردی، ص648)
 نقل می‌کنند، شبی حارث همدانی به محضر علی علیه‌السلام اظهار نیاز کرد. حضرت فرمود:" آیا مرا برای بیان حاجت خود شایسته می‌دانی؟ " گفت: آری. خدا به شما جزای خیر دهد. حضرت، چراغ را خاموش کرد تا چهره او را نبیند و آنگاه به حارث فرمود: "به این جهت چراغ را خاموش کردم که چهره‌ات دچار شرم نشود." (بحارالانوار، محمدتقی مجلسی رحمه‌الله، ج41، ص36)


 

  • گروه خبری : ستاد مرکزی روابط عمومی
  • کد خبر : 172820
کلمات کلیدی
محبوبه بهلولی
خبرنگار

محبوبه بهلولی

0 نظر برای این مطلب وجود دارد

نظر دهید