در هجدهمین جشنواره آموزشی شهید مطهری، فرآیند « طراحی، کاربرد و ارزشیابی نرم افزار شبیه ساز معاینه بیماران بستری (نماد فیزیو) ویژه دانشجویان فیزیوتراپی» به سرپرستی دکتر نسترن قطبی، استاد گروه فیزیوتراپی دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران و با همکاری دکتر لیلا شاهمرادی، استاد دانشکده پیراپزشکی (مجری دوم فرآیند)، به عنوان یکی از فرآیندهای برگزیده - رتبه اول دانشگاه و رتبه دوم کشوری- معرفی شد.  ایده اولیه این فرآیند نوآورانه، در دوران پاندمی کووید-۱۹ شکل گرفت که آموزش بالینی در بخش‌های بستری متوقف و به آموزش در کلینیک های سرپایی تبدیل شد. این مسئله شکاف بزرگی در آموزش بر بالین ایجاد کرد، به گونه ای که دانشجویان فیزیوتراپی دیگر امکان تعامل واقعی با بیماران بستری را نداشتند. با توجه به نقش شبیه سازها بویژه در آموزش های بالینی و این که عملا نرم افزاری برای شبیه سازی آموزش بالینی در حوزه فیزیوتراپی وجود نداشت، خلا وجود نرم‌افزار شبیه‌سازی که نه‌تنها معاینات فیزیوتراپی در بخش نورولوژی، بلکه مهارت‌های ارتباطی و مستندسازی بالینی را نیز شامل شود، بسیار احساس می شد.

در برنامه «دکتر سلام» شبکه آموزش  سیما که جمعه دوم خرداد به مناسبت نود و پنجمین سالروز تولد دکتر یحیی عقیقی پخش شد، این استاد پیشکسوت روماتولوژی کودکان از تجربیات ارزشمند زندگی و پزشکی خود سخن گفت. دکتر عقیقی با اشاره به زمینه ژنتیکی در طول عمر بالا در خانواده‌اش، تأکید کرد که عرض زندگی، یعنی کیفیت و میزان مفید بودن آن برای خود و جامعه، اهمیت بیشتری از طول آن دارد. او معتقد است انسان باید در طول عمرش شکرگزار نعمت‌های الهی باشد و برای دنیا و آخرت خود توشه فراهم کند

مسعود آسیما، مدیر روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران در گفت‌وگویی با برنامه «پنجره باز» شبکه سلامت، بر نقش کلیدی روابط عمومی‌ها در انتقال صحیح اطلاعات سلامت و پر کردن شکاف بین دانشگاه و مردم تاکید کرد. وی گفت: «دانشگاه علوم پزشکی تهران با سابقه ۱۷۳ ساله، نخستین مرکز آموزش پزشکی در ایران است. بسیاری از اساتید برجسته کشور، آموزش‌دیده این دانشگاه هستند و بعدها در سایر نقاط کشور، مؤسس دانشگاه‌ها و مراکز درمانی شدند. همین پیشینه، جایگاه ویژه‌ای برای این دانشگاه رقم زده است.»

ریحانه گلباف، دانشجوی دکترای آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، با ارائه طرحی نوآورانه تحت عنوان «طراحی، اجرا و ارزشیابی برنامه آموزشی هم‌آموز متخصصان آموزش پزشکی (باهم): گامی در جهت تقویت مهارت‌های فرا‌برنامه‌ای دانشجویان» موفق به کسب عنوان شایسته تقدیر در مرحله کشوری هجدهمین جشنواره شهید مطهری شد.

در این ویدئو خاطره دکتر محمدصادق پیروز استاد پیسکسوت دانشگاه علوم پزشکی تهران را می بنید که در آن بر وظیفه شناسی تاکید و بیان می کند که اگر پزشک به وظیفه خود به خوبی عمل کند، بیمار نیز قدردان این وظیفه شناسی خواهد بود.

در گفت‌وگویی صمیمانه با دانش‌آموزان پایه پنجم مدرسه ابتدایی آزادگان، واقعیتی روشن به چشم آمد: بسیاری از کودکان آرزوی داشتن خواهر یا برادر را در دل دارند. صحبت‌های ساده اما عمیق این دانش‌آموزان نشان می‌دهد که نبود همبازی در خانه، تنهایی و کمبود ارتباطات عاطفی را برایشان به همراه دارد. از خاطرات برفی تا بازی‌های فکری و کمک در درس‌ها، همه‌ی این تجربه‌ها گواه آن است که داشتن خواهر و برادر، نه تنها به رشد اجتماعی و احساسی کودکان کمک می‌کند، بلکه نشاط و صمیمیت را در فضای خانه افزایش می‌دهد. پیام مشترک بیشتر این کودکان به والدین روشن و تأثیرگذار بود: «ما تنها نباشیم.» خواسته‌ای کودکانه که حامل پیامی بزرگ برای جامعه و خانواده‌هاست؛ لزوم بازنگری در سیاست‌های فرزندآوری و تقویت فرهنگ داشتن خانواده‌ای پرجمعیت‌تر. این گفت‌وگوها نشان داد که افزایش جمعیت نه‌تنها یک مسئله آماری یا اقتصادی نیست، بلکه با شادی، امنیت روانی و رشد سالم نسل آینده گره خورده است.

در هجدهمین جشنواره آموزشی شهید مطهری، دکتر شهزاد پاشایی‌پور، دانشیار و عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران، با ارائه طرحی نوآورانه تحت عنوان «طراحی، اجرا و ارزشیابی برنامه کارورزی دانشجویان پرستاری مبتنی بر مراقبت پیگیر: گامی در جهت تقویت جامعه‌نگری»، موفق به کسب عنوان برگزیده شد. وی گفت: این طرح با هدف ارتقای توانمندی دانشجویان در زمینه مراقبت پیگیر و تداوم مراقبت، طراحی و پیاده‌سازی شد؛ مفهومی کلیدی در نظام سلامت که می‌تواند به پرورش پرستارانی با نگرش جامعه نگر و مسئولیت‌پذیر در قبال سلامت جامعه منجر شود. دکتر پاشایی‌پور تصریح کرد: آموزش بالینی بخش قابل‌توجهی از برنامه کارشناسی پرستاری را تشکیل می‌دهد و لازم است که در این بخش، مهارت‌هایی آموزش داده شود که به بهبود خدمات مراقبتی پس از ترخیص منتهی گردد. این طرح در سه فاز طراحی، اجرا و ارزشیابی پیاده‌سازی شده است.

دکتر مژده قبائی، استاد بیماری‌های مغز و اعصاب و استروک دانشگاه علوم پزشکی تهران، با اشاره به تغییر الگوهای بروز سکته مغزی در جامعه، هشدارهایی مهم درباره لزوم پیشگیری هدفمند از این بیماری ارائه کرد. وی با تأکید بر افزایش نگران‌کننده موارد سکته مغزی در میان جوانان و افراد میانسال تصریح کرد: سکته مغزی دیگر صرفاً بیماری سالمندان نیست. آمارها نشان می‌دهد که سن ابتلا کاهش یافته و این مسأله ضرورت بازنگری در باورهای عمومی و تمرکز بیشتر بر اقدامات پیشگیرانه را دوچندان کرده است. دکتر قبائی با اشاره به عوامل خطر کلاسیک از جمله پرفشاری خون، دیابت و چربی خون، خاطرنشان کرد: افزون بر این موارد، عواملی نظیر رژیم غذایی ناسالم، کم‌تحرکی، مصرف دخانیات، سلامت دهان و دندان و سابقه خانوادگی نیز نقش بسزایی در افزایش احتمال بروز سکته مغزی دارند. این استاد دانشگاه با توصیه به انجام حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی در هفته افزود: فعالیت‌هایی که موجب افزایش ضربان قلب و تنفس می‌شوند، مانند پیاده‌روی سریع یا دوچرخه‌سواری، نقش مهمی در کاهش خطر سکته مغزی دارند.

مراسم بزرگداشت روز ارتباطات و روابط عمومی 1404 در دانشگاه علوم پزشکی تهران با شعار «همصدایی برای موفقیت» و چند ابتکار ویژه برگزار شد، تکریم مدیران پیشین و پیشکسوتان این عرصه، برش کیک پاسداشت روز خلیج فارس و خواندن بیانیه، همه جزئی از یک برنامه بزرگ بود. ارائه عملکردهای برتر و به اشتراک گذاشتن تجربیات ویژه واحدها و اجرای استند کمدی از دیگر برنامه های شاخص این روز بود. دکتر سید رضا رئیس‌کرمی، رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران، دکتر حمید چوبینه، معاون توسعه مدیریت و برنامه‌ریزی منابع دانشگاه، دکتر جواد رفیع نژاد، رئیس دانشکده بهداشت، مسعود آسیما، مدیر روابط عمومی دانشگاه و دکتر ماشاءاله ترابی، دکتر علیرضا پارساپور، دکتر سید منصور گتمیری مدیران پیشین روابط عمومی سخنرانی کردند. از نادر عنصری، زهره سعادتی، جمشید ربیعی و مریم رضازاده به عنوان پیشکسوتان این عرصه هم قدردانی شد.

به همت مدیریت سازمان های مردم نهاد و خیرین سلامت دانشگاه علوم پزشکی تهران گروه عروسکی مل مل به بیمارستان بهرامی دعوت شد. در روزی متفاوت که بیمارستان با رنگ لبخند و صدای خنده کودکان جان گرفت، این مدیریت با همراهی شخصیت محبوب "مل‌مل"، کانون پرورش فکری کودکان و کارخانه میهن، فضایی سرشار از مهر، امید و شادی برای کودکان بیمار رقم زد؛ لحظاتی ناب که نه فقط مرهمی بر دردهای کوچک، بلکه نوری بر مسیر دشوار درمانشان بود.