آغاز سال 2014 میلادی بر هموطنان مسیحی تهنیت باد

"إِذْ قَالَتِ الْمَلآئِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِين".
 اي مريم! خدا تو را به كلمه اي از جانب خودش بشارت مي دهد كه نامش مسيح، عيسي بن مريم است؛ در حالي كه در دنيا و آخرت آبرومند و از مقربان الهي است. (آل عمران آيه 45)

خداوند زني پاكدامن را براي ماموريتي بزرگ برگزيد و او نيز به فرمان خدايش پاسخ مثبت داد و در پناه رحمت الهي قرارگرفت. فرزند مريم آرام آرام، در پرده رحمت الهي پرورش يافت و در شبي زيبا و دور از چشم شياطين متولد شد. او تنها نوزادي بود كه از بدو تولد قادر به سخن گفتن بود.

تولد عيسي مسيح عليه السلام
هنگامي كه عيسي به دنيا آمد و مادرش او را نزد اقوام خود آورد، براي همه، چه كساني كه از پرهيزكاري مريم آگاه بودند و چه كساني كه آگاهي نداشتند، صحنه اي باور نكردني بود. آنچه مريم عليهاالسلام توانست در قبال اين توفان تهمت انجام دهد، اين بود كه به سفارش جبرئيل عليه السلام عمل كرده، روزه سكوت بگيرد و به فرزند آرميده در گهواره اشاره كند. در اين هنگام، عيسي عليه السلام در گهواره به سخن آمد و پاك دامني مادر را چنين دليل آورد:
من بنده خدا هستم. خداي متعال مرا به پيامبري برگزيده، وجودم را با بركت گردانده و به من دستور داده تا زنده ام، نماز را به پا دارم و زكات بپردازم و سفارش فرموده به مادرم نيكي و مهرباني كنم.

محل تولد مسيح عليه السلام
از امام رضا عليه السلام نقل شده است:
روزي كه عيسي به دنيا آمد، روز سه شنبه بود، چهار ساعت و نيم از روز گذشته بود و نهري كه حضرت عيسي(ع) در كنار آن متولد شد، نهر فرات بود.

مسيحيت، نزديك ترين دين به اسلام
اسلام از ميان تمام اديان الهي، مسيحيت را به دوستي خود اختصاص داده است. آيين اسلام هر چند خدا بودن مسيح(ع)، به دار آويختن او و نيز تثليث را رد مي كند، ولي از اعلام مي دارد كه مسيحيت از نظر محبت و دوستي، نزديكترين اديان آسماني به اسلام است.
قرآن كريم مي فرمايد:
آنها را كه از حيث مهر و محبت به مؤمنان نزديك ترند ملاحظه مي كنيد. اينان همان مسيحيان اند و آن بدين جهت است كه ميان آنان كشيشان و افراد پارسايي وجود دارند كه اهل تكبر و بزرگ طلبي نيستند.

سخناني گوهربار از حضرت عيسي‏(ع):

- الدُّنيا قَنطَرَةٌ فاَعبُروها و لا تَعمُرُوها
دنيا پل است؛ از آن بگذريد و آبادش مسازيد.(الأمالي ، مفيد ، ص ۴۳)

- طُوبي لِلمُصلِحينَ بَينَ النّاسِ ، اُولئكَ هُمُ المُقَرَّبونَ يَومَ القِيامَةِ
خوشا به حال اصلاح كنندگان ميان مردم ؛ اينان در روز قيامت مقرّبان‏اند.(تحف العقول ، ص 5۰۱)

- بِحَقٍّ أقولُ لَكُم : إنَّ الأجرَ مَحرُوصٌ عَلَيهِ و لايُدرِكُهُ إلاّ مَن عَمِلَ لَهُ
راست مي‏گويم به شما: همه خواهان مزدند، و تنها كسي به آن مي‏رسد كه براي آن كار كند. (ميزان الحكمه ، ح ۲۲۰۸۳)

- طُوبي لِلَّذينَ يَتهَجَّدونَ مِن اللَّيلِ ، اُولئكَ الّذينَ يَرِثونَ النُّورَ الدّائِمَ
خوشا آنان كه پاسي از شب را به عبادت مي‏گذرانند ؛ آنان كساني‏اند كه نوري ماندگار به ارث مي‏برند.(تحف العقول ، ص ۵۱۰ )

- إنَّ الشَّجَرَةَ لاتَكمُلُ إلّابِثَمَرَةٍ طَيِّبَةٍ كَذلِكَ لايَكمُلُ الدِّينُ إلّا بِالتَّحَرُّجِ عَنِ المَحارِمِ
درخت كامل نمي‏شود مگر با ميوه‏اي گوارا . همچنين دين‏داري كامل نمي‏شود مگر با دوري از حرام‏ها.(تحف العقول ، ص ۵۱۱)

منبع: پايگاه اطلاع رساني حديث شيعه
        پايگاه اطلاع رساني حوزه
        گردآوري و تنظيم: بهلولي