دکتر وهاب صادق‌پور، متولد سال ۱۳۳۳ در تهران، کودکی و نوجوانی‌اش را در محله‌های جنوب شهر گذراند؛ همان سال‌هایی که به گفته خودش، شرایط زندگی او را از سنین پایین با کار و مسئولیت‌پذیری آشنا کرد. سال ۱۳۶۰، هم‌زمان با ورودش به دانشگاه علوم پزشکی تهران، فصلی تازه در زندگی حرفه‌ای او آغاز شد؛ فصلی که بیش از چهار دهه ادامه یافت و او را در مسیر مسئولیت‌های اجرایی و مدیریتی متعددی قرار داد. از مسئولیت امور تکنسین‌های دانشکده دندان‌پزشکی و مدیرکلی خدمات پشتیبانی دانشگاه و فعالیت در تعاونی مسکن دانشگاه تهران تا همراهی در شکل‌گیری و توسعه شهرک مسکونی دانشگاه و احداث مجموعه ورزشی چمران.

دکتر فتح‌ الله حَکَمی اصفهانی، جراح قفسه سینه و توراکس، سال 1312 در تهران به دنیا آمد. دوران دبیرستان را در رشته طبیعی در مدرسه دارالفنون گذراند، مدرسه‌ای که درس خواندن در آن را به‌دلیل اینکه موسسش امیرکبیر بوده است، از افتخارات خود می‌داند. جوانب انسانی، عظمت علمی و تقدس رشته پزشکی باعث شد از کودکی به این رشته علاقه‌مند باشد بنابراین بلافاصله بعد از گرفتن دیپلم در خرداد ماه سال 1322، در کنکور پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشگاهی که به آن اعتقاد داشت و دلش می‌خواست فقط در آن ادامه تحصیل بدهد، شرکت کرد و شهریور همان سال با رتبه بالا در این آزمون پذیرفته شد.

دکتر علیرضا کریمی‌یزدی، استاد پیشکسوت گوش، گلو،بینی و جراحی سر و گردن دانشگاه علوم پزشکی تهران، با حضور در برنامه درجه یک از تلویزیون اینترنتی دانشگاه، بخشی از زندگی تحصیلی، حرفه‌ای و حضورش در دوران دفاع مقدس را تشریح کرد. این استاد برجسته درباره ورودش به هیئت علمی دانشگاه تهران گفت: پس از قبولی در بورد تخصصی، از اسفند ۱۳۶۶ به عنوان عضو هیئت علمی بیمارستان امام خمینی مشغول شدم. وی درباره دوره مأموریت خود در مازندران نیز توضیح داد: در سال ۶۷ برای کمک به تأسیس دانشکده پزشکی مازندران اعزام شدم. به همراه دکتر منصوری موفق شدیم در یک مجموعه صد هکتاری، پایه‌های دانشگاه علوم پزشکی مازندران را بنا کنیم و از آبان ۶۷ اولین گروه دانشجویان پزشکی در ساری مشغول تحصیل شدند.

دکتر کاظم محمد، استاد ممتاز آمار زیستی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در برنامه «درجه یک» از تلویزیون اینترنتی دانشگاه علوم پزشکی تهران با مرور مسیر علمی خود، از تحصیل در پلی‌تکنیک تهران تا اجرای نخستین مطالعات جامع سلامت مردم ایران پس از انقلاب و نقش تحول‌آفرین شبکه بهداشت و خانه‌های بهداشت در کاهش مرگ‌ومیر کودکان و مادران گفت. وی خطاب به نسل جوان دانشگاه‌ها تأکید کرد: «مهم‌ترین اصل در زندگی علمی و انسانی، صداقت است. استاد دانشگاه را نه به عنوان یک شغل پولساز، بلکه با علاقه و دانش انتخاب کنید، رشته‌ای که پاسخگوی شما باشد، در آن تبحر پیدا و با صداقت مسیر درست را دنبال کنید.»

دکتر محمود دوستی، استاد بیوشیمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در برنامه درجه یک از تلویزیون اینترنتی دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به بیش از چهار دهه فعالیت آموزشی و علمی، بر نقش عمل‌گرایی، نظم و کیفیت‌محوری در آموزش دانشگاهی تأکید کرد. این استاد دانشگاه با قدردانی از برگزارکنندگان برنامه‌های علمی و فرهنگی افزود: تلاش کرده‌ام در طول سال‌های خدمت خود، در حد توان، دینم را به مردم و جامعه علمی کشور ادا کنم و تجربه بیش از چهل سال معلمی را در اختیار نسل جوان و دانشجویان قرار دهم. دکتر دوستی با تأکید بر اینکه معرفی واقعی افراد در رفتار و عملکرد آن‌هاست، تصریح کرد: انسان‌ها نه با گفتار، بلکه با عمل خود شناخته می‌شوند. از این‌رو همواره سعی کرده‌ام کمتر سخن بگویم و بیشتر عمل‌گرا باشم. وی کیفیت‌محوری را از اصول اساسی زندگی حرفه‌ای خود دانست و گفت: انجام کار کمتر اما عمیق و اثرگذار را بر فعالیت‌های پرشمار و کم‌محتوا ترجیح می‌دهم و معتقدم کیفیت کار مهم‌تر از کمیت آن است.

گاهی پزشکی فقط درمان نیست؛ روایت ایستادن کنار مرگ و انتخاب زندگی است. دکتر سید روح‌الله میری، جراح سرطان دانشگاه علوم پزشکی تهران، در گفت‌وگویی صریح و انسانی از مسیری می‌گوید که با یک فقدان خانوادگی آغاز شد و به اتاق‌های عملی رسید که در آن‌ها «نه گفتن» معادل اعلام پایان است. او از امید به‌عنوان آخرین سنگر درمان، از اخلاق به‌مثابه ستون جراحی، از صداقت به‌عنوان پایه اعتماد بیمار و از عدالت واقعی در سلامت سخن می‌گوید؛ گفت‌وگویی که نشان می‌دهد چاقوی جراحی، اگر با دل و مسئولیت همراه شود، نه ابزار مرگ، که وسیله‌ای برای جنگیدن تا آخرین لحظه برای زندگی است.

در گفت‌وگویی ویژه با برنامه درجه یک از تلویزیون اینترنتی دانشگاه علوم پزشکی تهران، دکتر مینو محرز استاد برجسته بیماری‌های عفونی با مرور خاطرات خود از دانشگاه و بیمارستان امام، بر ضرورت پیوند علم با عشق و اخلاق در نظام سلامت تأکید کرد. او با هشدار جدی درباره بحران مقاومت میکروبی و مصرف بی‌رویه آنتی‌بیوتیک‌ها در ایران، بی‌توجهی به آموزش سلامت و کمبود آگاهی‌ عمومی را خطری بزرگ برای نسل آینده دانست و در عین حال، امید خود را به توان مغزهای جوان کشور در پیشرفت‌های علمی و مقابله با بیماری‌های جهانی اعلام کرد.

در برنامه تلویزیونی «درجه یک»، دکتر منوچهر قارونی، استاد پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی تهران و متخصص برجسته بیماری‌های قلب و عروق، مهمان ویژه بود. دکتر قارونی که سال‌ها در بیمارستان امیراعلم به درمان بیماران و تربیت نسل‌های متعدد از پزشکان کشور مشغول بوده، در ابتدای گفت‌وگو با اشاره به عشق دیرینه خود به رشته قلب گفت: از دوران دبیرستان البرز روی کتابم نوشته بودم “دکتر منوچهر قارونی، متخصص قلب و عروق”. حتی آن زمان که بیشتر هم‌کلاسی‌ها مسیر خود را نمی‌دانستند، من عاشق قلب بودم و امروز هم اگر به ابتدای مسیر برگردم، باز همین رشته را انتخاب خواهم کرد.

استاد دکتر منوچهر قارونی، استاد پیشکسوت قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی تهران، در گفت‌وگویی صریح و بی‌پرده از روزگاری می‌گوید که پزشکان عاشق درمان بودند. او با انتقاد از آموزش سطحی و وابستگی نسل جدید به هوش مصنوعی، می‌گوید امروز بسیاری از پزشکان حتی گوشی پزشکی را کنار گذاشته‌اند. دکتر قارونی هشدار می‌دهد: «وقتی عشق نباشد، علم هم اثر ندارد؛ حتی هوش مصنوعی هم نمی‌تواند جای آن را بگیرد.» مصاحبه کامل این استاد پیشکسوت به زودی از تلویزیون اینترنتی دانشگاه علوم پزشکی تهران پخش خواهد شد.

در تازه ترین برنامه «درجه یک» در تلویزیون اینترنتی دانشگاه علوم پزشکی تهران، از دکتر احمدعلی نوربالا تفتی، استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران و از معماران هلال‌احمر نوین دعوت شد. فردی که سال‌ها در خط مقدم پژوهش، آموزش و درمان در حوزه سلامت روان کشور فعالیت داشته و تلاش کرده است دغدغه‌های اجتماعی خود را با نگاه علمی پیوند بزند. حضور او در این برنامه فرصتی ارزشمند برای گفت‌وگو درباره دستاوردها، تجربه‌ها و چشم‌اندازهای آینده سلامت روان در ایران بود. مشروح کامل این گفت و گو را ببینید.