خبرنگار: زهرا سادات صفوی سهی
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران، او با اشاره به آغاز تحصیلات خود گفت: متولد اول شهریور ۱۳۳۲ در قم هستم و تحصیلاتم را از مکتب‌ خانه آغاز کردم. پس از قبولی در آزمون ارتقایی، تحصیل رسمی را از کلاس سوم دبستان در مدرسه ارسطو قم ادامه دادم و سپس در دبیرستان‌های دین‌و‌دانش و کامکار قم دیپلم گرفتم. دکتر کریمی‌یزدی درباره علاقه‌‌مندی خود به رشته پزشکی اظهار کرد: در آن دوران معمولاً خانواده‌ها دو مسیر پزشکی یا مهندسی را مطرح می‌کردند. من از ابتدا به علوم تجربی و پزشکی علاقه داشتم و برای کنکور هدفم پذیرش در پزشکی بود. خوشبختانه انتخاب اولم، پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، پذیرفته شد.

دکتر علیرضا کریمی‌یزدی درباره فضای دانشگاه تهران در دهه ۵۰ گفت: از شهریور ۵۱ ساکن تهران شدم. با وجود فضای مذهبی قم، در تهران هم به فعالیت‌های فرهنگی و مذهبی علاقه داشتم و از سخنرانی‌های دکتر شریعتی در حسینیه ارشاد بهره می‌بردم.
در ابتدا سخت بود، اما هرچه پیش می‌رفتم علاقه‌ام بیشتر می‌شد. دنیای فیزیولوژی، آناتومی، بافت‌شناسی و بیماری‌ها آن‌قدر جذاب است که انسان را شیفته می‌کند.
وی از اساتید اثرگذار دوره آموزش خود نیز یاد کرد: استادان بزرگی همچون استاد کوثریان، استاد رجحان، دکتر الهی، استاد یلدا و استاد شمس‌شریعت‌توربان الگویی برای ما بودند؛ هم در علم و هم در اخلاق و نحوه برخورد با بیمار.

حضور در دفاع مقدس
دکتر کریمی‌یزدی درباره ورود به جبهه گفت: ۱۵ روز پس از شروع جنگ، به عنوان سرپرست بیمارستان صحرایی جهاد سازندگی قم وارد منطقه جنوب شدم. بیمارستان‌های آبادان و خرمشهر هنوز فعال بودند و ما در بیمارستان طالقانی و شرکت نفت مشغول خدمت شدیم.
وی درباره روند اعزام خود به عنوان پزشک سرباز بیان کرد: پس از پایان سه ماه خدمت داوطلبانه پیش از سربازی، از دی ۵۹ وارد خدمت شدم و پس از دوره آموزشی به لشکر ۱۶ زرهی قزوین منتقل شدم. به دلیل تجربه قبلی، مرا برای اعزام به جبهه انتخاب کردند و خوشحال شدم، چون می‌دانستم حضور در جبهه ضرورت دارد.
دکتر کریمی‌یزدی با اشاره به عملیات‌های مشترک نیروهای مختلف گفت: در آزادسازی بستان و طریق‌القدس، نیروهای جهاد، ارتش و سپاه هماهنگ کار می‌کردند. مجروحان از خط مقدم تا سوسنگرد و سپس اهواز منتقل می‌شدند. مجروحیت‌های سنگین و ایثار رزمندگان تصویری فراموش‌نشدنی است.

تأثیر جنگ بر مسیر تخصص
او درباره تغییر مسیر تخصصی‌اش گفت: می‌خواستم وارد روان‌پزشکی شوم، اما وقتی دیدم کشور در جنگ به جراحان و پزشکان اورژانس نیاز دارد، رشته جراحی گوش، حلق و بینی را انتخاب کردم.