مدیریت ترس: راهکارهای سلامت روان برای بازماندگان جنگ

وی افزود: "جدی گرفتن حال خودمان پس از شنیدن صداها، مشاهده تصاویر و اخبار بحران‌ها، و مقایسه عملکرد فکری، بدنی و احساسی با دوران پیش از بحران، می‌تواند به ما در مراقبت بهتر از خودمان کمک کند."

ابعاد جسمانی:
این کارشناس سلامت روان اشاره کرد که بدن در مواجهه با شوک‌های ناگهانی، مانند صدای انفجار یا مشاهده صحنه‌های دلخراش، دچار انقباض شده و این واکنش ممکن است با محرک‌های عادی نیز تداعی یابد.
وی توصیه کرد: "با تمرینات انقباض و انبساط عضلانی و همچنین مواجهه با صداهای کنترل‌شده، می‌توان بدن را برای مدیریت این واکنش‌ها آماده کرد."
این کارشناس سلامت روان همچنین برای جنبه دیداری تروماها، پیشنهاد مشاهده تصاویری را داد که "حافظه بینایی را برای مواجهه با خاطرات جنگ تقویت کند."

ابعاد هیجانی:
ده آبادی، اضطراب، عصبانیت و غم (به ویژه در موارد فقدان عزیزان) را از هیجانات ناشی از بحران‌ها برشمرد.
وی هشدار داد که اگر این هیجانات، عملکرد روزمره فرد را مختل کند، "قطعاً نیاز به مراجعه به روانشناس وجود دارد."
این کارشناس افزود: گاهی اوقات، ظرفیت هیجانی افراد پیش از این بحران‌ها تکمیل شده و رویدادهای اخیر می‌تواند باعث لبریز شدن آن شود.

ابعاد شناختی و فکری:
از منظر شناختی، ده آبادی به "افکار مزاحم" اشاره کرد که فرد را در معرض خطر دائمی قرار می‌دهند.
وی تأکید کرد که این افکار همیشه مبتنی بر واقعیت نیستند و "کلکی هستند که مغز برای محافظت از خود به کار می‌برد."
او توصیه کرد که افکار را با گزینه‌های واقع‌بینانه جایگزین کنیم تا از "وسواس فکری" جلوگیری شود. در موارد شدت یافتن این افکار، مراجعه به روانشناس و روانپزشک ضروری است.