تلویزیون اینترنتی دانشگاه علوم پزشکی تهران

مه مغزی؛ از کم‌خوابی تا اختلالات هورمونی، عوامل پنهان کاهش تمرکز

دکتر سید امیرحسین جوادی، جراح مغز و اعصاب، فلوشیپ جراحی قاعده جمجمه و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، با تشریح مفهوم «مه مغزی» (Brain Fog یا Clouding of Consciousness)، گفت: این وضعیت اگرچه در بسیاری از موارد موقتی و قابل درمان است، اما در برخی افراد می‌تواند نشانه یک بیماری زمینه‌ای باشد و نیاز به بررسی تخصصی داشته باشد. وی با اشاره به افزایش پرسش‌ها درباره این عارضه اظهار کرد: مه مغزی یا Clouding of Consciousness به وضعیتی گفته می‌شود که فرد بیدار است، اما محتوای هوشیاری او کامل نیست؛ به عبارت دیگر، فرد احساس گیجی دارد، تمرکز کافی ندارد و توانایی پردازش اطلاعات در او کاهش پیدا می‌کند.

کم‌خوابی، استرس و اختلالات هورمونی از مهم‌ترین علل مه مغزی
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران، دکتر جوادی با بیان اینکه بسیاری از افراد ممکن است به
‌طور موقت این حالت را تجربه کنند، افزود: کم‌خوابی، استرس شدید، کمبود برخی ویتامین‌ها، مشکلات تغذیه‌ای، اختلالات هورمونی مانند افزایش هورمون استرس (کورتیزول)، بیماری‌های زمینه‌ای و اختلالات اضطرابی از مهم‌ترین عوامل ایجاد مه مغزی هستند.
دکتر جوادی همچنین تأکید کرد: مصرف برخی داروها، عفونت‌های ویروسی یا باکتریایی نیز می‌توانند در بروز این مشکل نقش داشته باشند.


مهم
‌ترین علائم مه مغزی

 این جراح مغز و اعصاب درباره نشانه‌های مه مغزی گفت: کاهش تمرکز، اختلال در پردازش اطلاعات، دشواری در برنامه‌ریزی، احساس گیجی، اضطراب یا افسردگی، ناتوانی در تمرکز روی فعالیت‌های روزانه و کاهش توانایی حل مسئله از مهم‌ترین علائم این وضعیت هستند.


تشخیص مه مغزی چگونه انجام می
‌شود؟

دکتر جوادی با اشاره به روند تشخیص این اختلال اظهار کرد: برای تشخیص مه مغزی، شرح حال دقیق بیمار از نظر استرس، کیفیت خواب و سوابق پزشکی اهمیت زیادی دارد. همچنین ممکن است انجام معاینات تخصصی، تست‌های روان‌شناختی، بررسی‌های هورمونی و در برخی موارد تصویربرداری مغزی ضروری باشد؛ زیرا برخی ضایعات مغزی می‌توانند علائمی مشابه مه مغزی ایجاد کنند.
وی افزود: بررسی سطح هورمون‌ها و ارزیابی داروهای مصرفی نیز به پزشک کمک می‌کند تا احتمال مسمومیت‌ها یا سایر علل زمینه‌ای را رد کند.


درمان مه مغزی به علت زمینه
‌ای بستگی دارد

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران با تأکید بر اینکه درمان مه مغزی وابسته به علت ایجادکننده آن است، گفت: اگر کم‌خوابی، استرس یا اختلال خواب عامل اصلی باشد، اصلاح این موارد نقش بسیار مهمی در بهبود بیمار دارد. خواب منظم، ورزش، تغذیه مناسب و کاهش استرس از مؤثرترین راهکارها هستند.
وی ادامه داد: درمان‌های شناختی، تمرین‌های ذهنی و استفاده از روش‌های حل مسئله، نیز به بیماران کمک می‌کند تا فعالیت‌های روزانه خود را بهتر مدیریت کنند. توصیه می‌کنیم افراد کارهای خود را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم و بر اساس اولویت انجام دهند تا فشار ذهنی کاهش یابد.
دکتر جوادی خاطرنشان کرد: در برخی موارد ممکن است اختلالات هورمونی یا حتی ضایعات مغزی عامل ایجاد مه مغزی باشند که در این شرایط، درمان دارویی یا مداخلات تخصصی ضرورت پیدا می‌کند؛ هرچند این موارد نسبت به علل شایع، کمتر دیده می‌شوند.


پیگیری درمان؛ کلید بهبود مه مغزی

 این جراح مغز و اعصاب در پایان با توصیه به افرادی که علائم مه مغزی را تجربه می‌کنند، گفت: افرادی که دچار این علائم هستند، بهتر است برای بررسی دقیق به پزشک مراجعه کنند. در بسیاری از موارد درمان ساده است و بهبودی به‌سرعت حاصل می‌شود، اما در موارد پیشرفته‌تر، پیگیری منظم و رعایت توصیه‌های درمانی نقش تعیین‌کننده‌ای در بهبود بیمار دارد.

 

کلیدواژه ها
فیلم بردار
تدوین گر
مریم اذانی
تهیه کننده:

مریم اذانی