«تالار رازهای کالبد انسان»
اینجا تالار تشریح دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران است؛ بنایی که نه‌تنها یک سالن آموزشی، بلکه نقطه عطفی در تاریخ علم ایران است. در اینجا، نسل نخست پزشکان آموزش‌دیده بر مبنای دانش مدرن، برای نخستین‌بار با کالبد انسان رو‌به‌رو شدند. این تالار، قلب تپنده آموزش آناتومی در ایران و مهد شکل‌گیری پزشکی نوین کشور است.دیوارهای این بنا، سکوتی سنگین اما پرمعنا را در خود حفظ کرده‌اند؛ سکوتی آمیخته با تمرکز، جسارت و عطش دانستن. هر آجر این ساختمان گواه روزهایی است که دانشجویان جوان، با دستانی لرزان اما اراده‌ای استوار، مسیر تازه‌ای را در تاریخ پزشکی ایران گشودند.
۱۵ بهمن ۱۳۱۳؛ روزی که تالار تشریح دانشکده پزشکی به‌طور رسمی افتتاح شد. طراحی این بنا بر عهده آندره گدار، معمار و باستان‌شناس برجسته فرانسوی بود؛ چهره‌ای که سهمی مهم در معماری آموزشی ایران در دوره پهلوی اول داشت.تالار، با زیرزمینی برای نگهداری اجساد، دو طبقه ویژه کالبدشکافی و آمفی‌تئاتری برای آموزش‌های نظری طراحی شد؛ ترکیبی هوشمندانه از آموزش عملی و تئوریک. این ساختار معماری، نشان می‌داد که آموزش پزشکی در ایران وارد مرحله‌ای تازه شده است؛ مرحله‌ای مبتنی بر استانداردهای علمی جهان.
در رأس این حرکت علمی، نام‌هایی ماندگار قرار داشتند: امیر اعلم، رئیس کرسی تشریح، و ابوالقاسم بختیار، جراح و معاون دانشکده. روایت‌ها حکایت از روزهایی دارند که بختیار، در سکوت شب، اجساد بلاصاحب را از بیمارستان‌های دولتی تحویل می‌گرفت و با خود به تالار می‌آورد؛ این اقدام مخفیانه او از سر ایمان به علمی که قرار بود جان انسان‌ها را نجات دهد. در محفظه‌های مملو از مواد ضدعفونی در زیرزمین تالار، زمینه آموزش نسل نخست پزشکان ایران فراهم می‌شد. اینجا علم، با سختی و فداکاری آغاز شد.
سه سال بعد، در ۱۳۱۶، نخستین پایان‌نامه دانشکده پزشکی به راهنمایی دکتر امیر اعلم و توسط دکتر جمال‌الدین مستقیمی با موضوع «کالبدشکافی در ایران» دفاع شد؛ رخدادی که نشان داد تالار تشریح تنها محل آموزش نبود، بلکه زایشگاه پژوهش علمی مدرن در ایران است. این تالار، از همان سال‌های نخست، آموزش، پژوهش و جسارت علمی را در کنار هم معنا کرد.تالار تشریح دانشکده پزشکی تهران…جایی که از سکوت زیرزمین‌هایش تا صدای نخستین درس‌های آناتومی، تاریخ ورق خورد. امروز، هر قدم در این تالار، گامی در امتداد تاریخ است؛ تاریخی که با جسارت آغاز شد و با دانش استمرار یافت.

“Hall of the Secrets of the Human Body”
This is the Dissection Hall of the Faculty of Medicine at Tehran University of Medical Sciences; a structure that is not merely an educational facility, but a turning point in the history of science in Iran. Here, the first generation of physicians trained on the basis of modern knowledge encountered the human body for the very first time.
This hall is the beating heart of anatomy education in Iran and the cradle of the country’s modern medicine. The walls of this building have preserved a heavy yet meaningful silence within them; a silence infused with concentration, courage, and a thirst for knowledge.
Every brick of this structure bears witness to the days when young students, with trembling hands but unwavering determination, opened a new path in the history of medicine in Iran. February 4, 1935; the day the Dissection Hall of the Faculty of Medicine was officially inaugurated. The design of this building was entrusted to André Godard, the distinguished French architect and archaeologist; a figure who played a significant role in the development of educational architecture in Iran during the early Pahlavi era.
The hall was designed with a basement for the preservation of cadavers, two floors dedicated to dissection, and an amphitheater for theoretical instruction; an intelligent combination of practical and academic education. This architectural structure demonstrated that medical education in Iran had entered a new phase—one grounded in international scientific standards. At the forefront of this scientific movement stood enduring names: Amir A‘lam, Head of the Department of Anatomy, and Abolghasem Bakhtiar, surgeon and deputy of the faculty. Accounts tell of nights when Bakhtiar, in the silence of darkness, received unclaimed bodies from government hospitals and brought them to the hall; a secret endeavor driven by his faith in a science destined to save human lives. Within the chambers filled with disinfectant solutions in the basement of the hall, the foundation for training the first generation of Iranian physicians was established. Here, science began with hardship and sacrifice.
Three years later, in 1937, the first thesis of the Faculty of Medicine was defended under the supervision of Dr. Amir A‘lam by Dr. Jamal-al-Din Mostaghimi on the subject of “Dissection in Iran”; an event that demonstrated the Dissection Hall was not merely a place of instruction, but the birthplace of modern scientific research in Iran. From its earliest years, this hall gave meaning to education, research, and scientific courage side by side. The Dissection Hall of the Faculty of Medicine in Tehran… A place where, from the silence of its basements to the sound of the first anatomy lessons, history turned a new page. Today, every step taken in this hall is a step along the course of history; a history that began with courage and has endured through knowledge.