میلاد با سعادت امام محمد باقر(ع) تهنیت باد
امام باقر(ع) فرمود آن كه از شما به ديگري علم بياموزد، پاداش او ( نزد خداي تعالي ) به مقدار پاداش دانشجوست، و از او هم بيشتر است.
چشمه جاري شكافنده علمها در بيابان خشكيده دانش جوشيدن گرفت و جان جويندگان علم و معرفت را از زلال پر بركت خود سيراب ساخت. شيعه نشان افتخار ديگري بر گردن آويخت و بر پيشواي معصوم خود باليد. آري! خصلت آفتاب است كه هماره گام بر فرق ظلمت مىنهد و در لحظههاى تاريك بر افق زمان مىرويد تا ارزشهاى مهجور و نهان شده در سياهى جهل و جور را جان دوباره بخشد و آشكار سازد. ابو جعفر، امام محمد باقر (ع) نيز پنجمين آفتابى است كه بر افق امامت، جاودانه درخشيد و در عصر حاكميت جور و تشتت انديشههاى دينى امت اسلام، تولد يافت تا پيام آور معرفت و احياگر اسلام ناب محمدى(ص) باشد.
امام محمد باقر در سال 57 هجرى و در شهر مدينه متولد شد. در روز و ماه ولادت آن حضرت نيز نقلهاى مختلفى ياد شده است. نام آن حضرت محمد و اين نامى است كه رسول خدا (ص) از دير زمان براى وى برگزيده بود. القاب متعددي براي آن امام نام برده شده، از جمله شاكر، هادى، امين ـ شبيه ( به جهت شباهت آن حضرت به رسول خدا ) كه معروف ترين آن باقر يا باقرالعلوم به معني شكافنده دشواريهاى دانش و گشاينده پيچيدگيهاى معرفت است. پدر بزرگوار آن امام على بن الحسين، زين العابدين (ع) و مادرگرامي ايشان ام عبد الله، فاطمه، دختر امام حسن مجتبى بود.
درس هايي در مكتب امام محمد باقر(ع):
- امام باقر (ع) همواره مومنان را به اداي نماز در اول وقت سفارش كرده و ميفرمود،"بدان كه نماز اول وقت هميشه بهتر است پس تا جايي كه ميتواني به كار خير بشتاب محبوبترين كارها نزد خداي عز و جل كاري است كه بنده بر آن مداومت ورزد گر چه اندك باشد." نماز نخستين چيزي است كه روز قيامت دربارهاش سوال ميشود امام باقر(ع) در اينباره ميفرمايد: "نخستين چيزي كه بنده براي آن حسابرسي ميشود نماز است اگر پذيرفته شد ساير اعمالش هم پذيرفته ميشود."
در وسايل الشيعه به نقل از امام باقر(ع) درباره آداب نماز آمده است كه فرمودند: "هر مومني محافظت برنمازش نمايد، و او را در وقتش به جا آورد از انسانهاي غافل شمرده نميشود."
- روزى برادر امام محمّد باقر عليه السلام به همراه بعضى از دوستانش وارد منزل آن حضرت شدند، همين كه نشستند، امام عليه السلام فرمود، براى هر چيزى حدّ و مرزى هست و سپس سفره غذا چيده شد.
يكى از افراد گفت، يا ابن رسول اللّه! براى اين سفره هم حدّ و حدودى وجود دارد؟ حضرت فرمود، بلى. افراد سؤال كردند، آن چيست ؟
حضرت فرمود، آن كه هنگام شروع (بسم اللّه الرّحمن الرّحيم ) بگويى؛ و چون خواستند سفره را جمع كنند (الحمدللّه) بگويي و ديگر آن كه هركس از آنچه جلويش نهاده اند استفاده كند و چشم به جلوى ديگران نيندازد.( محاسن برقى: ص 431، ح 255).
- امام جعفر صادق عليه السلام فرمود، از پدرم، حضرت ابوجعفر، باقرالعلوم عليه السلام شنيدم كه مى فرمود، من در منزل از غلامان خود و نيز از اهل منزل مشكلات و سختى هايى را تحمّل مى كنم كه از حَنظَل - هندوانه ابوجهل - تلخ تر و بدتر مى باشد و سپس حضرت فرمود، هر كه در مقابل ناملايمات و حرف هاى نابجاى اهل منزل صبر و تحمّل كند، ثواب روزه دار و شب زنده دار نصيبش مى گردد و هم نشين با شهدايى مى شود، كه در ركاب حضرت رسول(ص) شهيد شده باشند.(ثواب الا عمال: ص 235، حپ1)
درج نظر