معرفی سردر دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران (انگلیسی با ترجمه فارسی)

This is the entrance gate of the School of Medicine at Tehran University of Medical Sciences; a structure we may pass by every day, yet rarely pause to reflect on its deep and enduring story.
This gate is not merely the entrance to a faculty; it marks the beginning of a path whose roots go back to Iran’s earliest efforts to establish modern scientific education.
The story of modern medical education in Iran began many years before this gate was built; with Darolfonoon School, an institution founded through the efforts of Amir Kabir, the reformist Prime Minister of Iran.
Darolfonoon was the starting point of modern scientific education in the country; a place where medicine, for the first time, evolved from scattered practices into a structured and systematic body of knowledge.
This scientific path continued through the following decades and eventually led to the establishment of the University of Tehran and the formation of its School of Medicine.
The entrance gate of the School of Medicine at Tehran University of Medical Sciences is, in fact, a continuation of the very path that Amir Kabir began with Darolfonoon;a path dedicated to training physicians based on science, responsibility, and service to the people.
This entrance gate was built in 1934; at a time when Iran was seriously engaged in institutionalizing university-based medical education.
It was designed by André Godard, the prominent French architect and archaeologist; a figure who played a significant role in shaping Iran’s scientific and cultural architecture.
In designing this gate, Godard was not seeking grandeur or luxury.
The simple yet precise brickwork, the dignified arches, and the carefully calculated proportions all convey a sense of order, dignity, and trust.
From the very moment of entry, this architecture prepares students for the serious world of science and responsibility.
Here, architecture itself becomes part of the educational process.
Every day, as medical students pass beneath this gate, they are subtly confronted with concepts such as discipline, commitment, and professional ethics—values that in medicine are no less important than knowledge itself.
Over the decades, the School of Medicine has trained physicians who have stood alongside the people during the nation’s most difficult times; from crises and wars to epidemics and emergency situations.

Today, Tehran University of Medical Sciences is recognized as the leading medical university in Iran; an institution distinguished by renowned professors, scholarly faculty members, dedicated staff, and outstanding students It not only plays a central role in Iran’s healthcare system, but also enjoys a respected and recognized position at the international level.
This standing is the result of nearly a century of continuous education, scientific research, and the training of specialized professionals.
The entrance gate of the School of Medicine is a symbol of this continuity; a link between Amir Kabir’s Darolfonoon and today’s Tehran University of Medical Sciences.
Between the birth of an idea and the continuation of a responsibility.
The entrance gate of the School of Medicine at Tehran University of Medical Sciences is not merely a historical monument; it is a living narrative of the journey of science in Iran.
From Darolfonoon founded by Amir Kabir to a university that today leads medical education in the country and is recognized worldwide.
A structure that reminds us that when science is rooted in history, it has the power to save the future.

اینجا، سردرِ دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران است؛ بنایی که شاید از کنار آن عبور کنیم، اما کمتر به داستان عمیق و ریشه‌دارش فکر کرده باشیم. این سردر، فقط ورودی یک دانشکده نیست؛ آغاز مسیری است که ریشه‌های آن، به نخستین تلاش‌های ایران برای آموزش علمی نوین بازمی‌گردد.
داستان آموزش پزشکی نوین در ایران، سال‌ها پیش از ساخت این سردر آغاز شد؛ از مدرسه دارالفنون، بنایی که به همت امیرکبیر، صدراعظم ایران، پایه‌گذاری شد. دارالفنون، نقطه آغاز آموزش علمی به شیوه نوین در کشور بود؛ جایی که پزشکی، برای نخستین‌بار از تجربه‌های پراکنده به دانشی نظام‌مند تبدیل شد.
همین مسیر علمی، در دهه‌های بعد ادامه پیدا کرد و سرانجام به تأسیس دانشگاه تهران و شکل‌گیری دانشکده پزشکی انجامید. سردر دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در واقع ادامه همان راهی است که امیرکبیر با دارالفنون آغاز کرد؛ راهی برای تربیت پزشک، بر پایه علم، مسئولیت و خدمت به مردم.
این سردر در سال ۱۹۳۴ میلادی ساخته شد؛ در دوره‌ای که ایران به‌طور جدی در حال نهادینه‌کردن آموزش پزشکی دانشگاهی بود. طراحی آن را آندره گُدار، معمار و باستان‌شناس برجسته فرانسوی، بر عهده داشت؛ چهره‌ای که نقش مهمی در شکل‌گیری معماری علمی و فرهنگی ایران ایفا کرد.
گدار در طراحی این سردر، به‌دنبا ل نمایش تجمل نبود. آجرکاری‌های ساده اما دقیق، قوس‌های متین و تناسب حساب‌شده اجزا، همگی حس نظم، وقار و اعتماد را منتقل می‌کنند. این معماری، دانشجو را از همان لحظه ورود با فضای جدی علم و مسئولیت روبه‌رو می‌کند.
در اینجا، معماری بخشی از آموزش است. دانشجوی پزشکی، هر روز با عبور از زیر این سردر، ناخواسته با مفاهیمی مثل نظم، تعهد و اخلاق حرفه‌ای مواجه می‌شود؛ مفاهیمی که در پزشکی، کمتر از دانش اهمیت ندارند.
دانشکده پزشکی، در طول دهه‌ها پزشکانی را تربیت کرده که در سخت‌ترین روزهای کشور در کنار مردم ایستاده‌اند؛ از بحران‌ها و جنگ‌ها تا همه‌گیری‌ها و شرایط اضطراری.
امروز، دانشگاه علوم پزشکی تهران به‌عنوان برترین دانشگاه علوم پزشکی کشور شناخته می‌شود؛ دانشگاهی که با استادان نامی و اعضای هیئت علمی دانشمند، کارکنان تلاشگر و دانشجویان نخبه نه‌تنها نقش محوری در نظام سلامت ایران دارد، بلکه در سطح بین‌المللی نیز از جایگاهی معتبر و شناخته‌شده برخوردار است. این جایگاه، حاصل نزدیک به یک قرن آموزش مستمر، پژوهش علمی و تربیت نیروی متخصص است.
سردر دانشکده پزشکی، نماد همین پیوستگی است؛ پیوستگی میان دارالفنون امیرکبیر و دانشگاه علوم پزشکی تهران امروز. میان آغاز یک اندیشه و استمرار یک مسئولیت.

سردر دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران فقط یک اثر تاریخی نیست؛ روایتی زنده از مسیر علم در ایران است. از دارالفنون امیرکبیر تا دانشگاهی که امروز پرچم‌دار آموزش پزشکی کشور و شناخته‌شده در جهان است. بنایی که به ما یادآوری می‌کند علم، وقتی ریشه در تاریخ داشته باشد، می‌تواند آینده را نجات دهد.