فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد؛ امام حسین(ع): مرگ با عزت برتر از زندگى با ذلّت است

عاشورا فرهنگی برخاسته از متن اسلام ناب محمدی است که نقشی حیاتی در استحکام ریشه ها و رویش شاخه های آن ایفا کرده است. عاشورا هیچ گاه در محدوده زمان و جغرافیای خاصی محصور نمانده است، بلکه همواره الهام بخش تشیع در راستای حرکت ها، جنبش ها و قیامهای راستین شیعه، پل بسیاری از نهضتهای دیگر در برابر کانون های ظلم و کفر و نفاق بوده است. پیام عاشورا، درس بصیرت در دین، درس فقاهت به معنای فهم عمیق از دین و درس ولایت مداری است و این مسئله باعث شده که یاران امام حسین(ع) تا مرز شهادت گوش به فرمان رهبر خود باشند و ولایت مدار باقی بمانند.
و حسین(ع) آموزگار بزرگ مکتب ایثار و شهادت است که درس عشق و دلدادگی را در گوش زمان زمزمه کرد و اینک پس از گذشت قرن های متمادی از آن واقعه بزرگ، هنوز درس آزادگی او در دل و جان انسان های آزاده در چهار گوشه جهان تبلور عینی دارد و هنوز  مسلمانان و غیرمسلمانان او را الگوی بارز و برجسته و مصداقی ارزشمند از رشادت و از خودگذشتگی می دانند و بر صلابت بی چون و چرای زاده رسول الله(ص) سر تعظیم و تکریم فرود می آورند. از همین روست که نزدیک به ۱۴ قرن هنوز ندای"هل من ناصر ینصرنی" کیست مرا یاری کند؟ حضرت اباعبدالله الحسین(ع) به گوش می رسد و خیل مشتاقان آن حضرت هر سال به یاد مظلومیت اهل بیت(ع) سیاه پوش می شوند و مراسم عزاداری برپا می کنند.
یک جرعه آفتاب:
پیامبر اکرم(ص) فرمود: "مرگ حسین(ع) آتشی در دل مؤمنان انداخته است که هرگز سرد نخواهد شد".(میرزا حسین نوری طبرسى، مستدرک الوسائل، ج 10، ص 318)
امام حسن(ع)فرمود: " آنچه به من می‌رسد، زهری است که با دسیسه به کامم ریخته می‌شود، ولی ای اباعبدالله! هیچ روزی مانند روز [مصیبت] تو نیست. "(صدوق، أَلْأَمالِى، ص 177)
امام صادق(ع) فرمود: "امام زین العابدین (ع) بیست سال (به یاد عاشورا) گریست و هرگز طعامى پیش روى او نمى گذاشتند مگر اینکه گریه مى کرد."(بحارالانوار، ج 46، ص 108)
امام صادق(ع)فرمود: "روز شهادت حسین(ع)، سوگ‌ناک‌ترین روزهاست."
امام صادق(ع)فرمود: " در پاسخ به این پرسش که چرا روز عاشورا سوگ‌ناک‌ترین روز نامیده شده است، نه روز رحلت پیامبر و شهادت حضرت فاطمه(س) و روز شهادت حضرت علی(ع) و شهادت امام حسن(ع)، فرمود: «به این دلیل روز شهادت حسین(ع)، سوگ‌ناک‌ترین روزهاست که اصحاب کسا؛ این گرامی‌ترین آفریدگان نزد خدای تعالى، پنج نفر بودند... پس چون حسین(ع) کشته شد، دیگر کسی از اهل کساء باقی نماند که پس از او مایه تسلی خاطر مردم باشد. بنابراین، رفتن حسین(ع)، به منزله رفتن همه آنهاست، چنان‌ که باقی بودن آن حضرت مثل این بود که همه اهل کسا زنده هستند». (شیخ صدوق، علل الشرایع، ص 225)
                                                        
گردآوری و تنظیم: بهلولی