دکتر شیما محمودی: جامعه در زمان حساس فعلی باید پشتیبان و حمایت‌کننده زنان در عرصه اجتماع باشد

 

شيما محمودي متولد شهريور ١٣٦٥ در شهر تهران هستم. در سال 1383 در رشته علوم آزمايشگاهي وارد دانشگاه علوم پزشكي تهران شدم و تحصيلات خود را در رشته كارشناسي ارشد میکروب‌شناسی پزشكي در این دانشگاه ادامه دادم. در سال 1391 مقطع دكتراي پژوهشي را در رشته باکتری‌شناسی پزشكي در دانشگاه علوم پزشكي تهران آغاز و در سال 1394 از معدود دانشجوياني بودم كه طي ٣ سال توانستم اين دوره را با چاپ 6 مقاله ISI منتج از پایان‌نامه به پايان برسانم. از فروردین سال 1395 به‌عنوان هیئت‌علمی دانشگاه علوم پزشكي تهران و استاديار مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی اطفال فعالیت خود را شروع کردم و ان شالله تا قبل از پایان سال مدارک موردنیاز برای ارتقا درجه دانشیاری را به دانشگاه ارسال خواهم کرد.

  

 

خانواده ما یک خانواده پنج‌نفری است و من يك برادر بزرگ‌تر و يك خواهر کوچک‌تر از خودم دارم. پدرم خلبان است و بزرگ‌ترین يار و پشتيبان من در زندگي بوده و هست. مادر عزيزم سرشار از عشق و محبت است كه همواره مشوق من در كليه مراحل زندگي بوده و موفقيت امروز من قطعاً به دليل دعاي خير اين دو فرشته آسمانی است. در سال 1390 ازدواج كردم و ثمره زندگی‌ام دو فرزند به نام‌های سپنتا و سلدا است.

 

در کودکی و نوجوانی علاقه زیادی به کارهای هنری داشتم و در کنار تحصیل به آن‌ها نیز می‌پرداختم. در طول دوران زندگی همواره موردحمایت خانواده قرار گرفتم. پدرم همیشه مانند یک دوست پشتیبان من بود و تأثیر بسیار زیادی در افزایش عزت‌نفس من داشت. در دوران تحصیل بسیار کوشا بودم و سعی می‌کردم همه تلاشم را برای بهتر بودن انجام دهم.

 

از ویژگی‌های مهم شخصيتي بنده وظیفه‌شناسی و صبر، سازشگري و کمال‌گرایی است. در زندگي ساعي و كوشا هستم، سعي می‌کنم هميشه اعتدال را رعايت كنم.

دوران کاری‌تان چگونه سپری شد؟ از سابقه کاری خود و اینکه از کجا شروع کرده‌اید، بفرمایید؟

دوران كاري حرفه‌ای من از سال 1389 در مركز تحقيقات بیماری‌های عفوني كودكان شروع شد. در آن سال با دکتر پور اکبری آشنا شدم و به‌واسطه ایشان به‌عنوان نيروي طرحي وارد مركز شدم. پس از اتمام طرح نیروی انسانی وارد دوره دکتری تخصصی‌شده و پس از فراغت از تحصیل از ابتدای سال 1395 به‌عنوان هیئت‌علمی در این مرکز شروع به خدمت کردم.

 

اين مركز در سال 1385 با تلاش‌های گسترده مرحوم استاد دكتر احمد سيادتي توانست موافقت قطعی را کسب کند. ازآنجایی‌که این مرکز در بیمارستان مرکز طبی کودکان واقع‌شده است، لینک خوبی بین علوم پایه و بالین به وجود آمده است و بسیاری از تحقیقات انجام‌شده به‌صورت کاربردی و باهدف حل معضلات بیماران انجام می‌شود. این مرکز با داشتن امكانات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری مناسب و آزمایشگاه‌های مجهز امكان انجام پروژه‌های تحقيقاتي دانش‌محور را مهیا می‌کند.

بنده به‌عنوان یک پژوهشگر و هیئت‌علمی پژوهشی فعالیت‌های آموزشی، پژوهشی و اجرایی مختلفی بر عهده‌دارم. ازجمله فعالیت‌های تحقیقاتی‌ام؛ بررسی اولویت‌های پژوهشی، تدوین و اجرای طرح‌های پژوهشی، راه‌اندازی آزمایشگاه‌های تحقیقاتی، ارائه مقاله در سمینارها و همایش‌های داخلی و خارجی، چاپ و انتشار مقالات و ارائه فعالیت‌های نوین در حیطه‌های مختلف بیماری‌های عفونی و میکروبیولوژی است، هم‌چنین تدریس دانشجویان فوق تخصصی بیماری‌های عفونی و هدایت پایان‌نامه‌های دانشجویان دکترای حرفه‌ای، دستیاری و فوق تخصصی ازجمله فعالیت‌های آموزشی‌ام محسوب می‌شود.

 

 

به نظرم اعتماد به دیگران، احترام متقابل و استقبال از تنوع دیدگاه‌ها، قدرشناسی و مثبت اندیشی ازجمله فاکتورهای مهم برای داشتن روابط کاری مثبت و کارآمد است. افراد با داشتن تعامل با یکدیگر می‌توانند در راستای رشد و پیشرفت حرکت کنند و وظایف خود را به شکلی مطلوب انجام دهند. با همکاری و تعامل به‌خوبی می‌توان از راهکارهای مبتنی بر خرد جمعی، تفکر و خلاقیت گروهی برای پیشرفت و توسعه کار بهره برد. ایجاد روابط خوب شغلی و محافظت از آن‌ها فقط به تعلق‌خاطر، رضایت شغلی و لذت بیشتر شما از کار منجر نمی‌شود، بلکه این روابط خوب می‌تواند زمینه‌های پیشرفت‌های شغلی و رشد هر چه بیشتر را فراهم کند.

 

به‌عنوان یک عضو کوچک این دانشگاه هدف‌گذاری، صبر، تلاش، پشتکار و مثبت اندیشی را به دوستان و همکاران پیشنهاد می‌کنم. اکثر کسانی که دنیا را تکان دادند در استعدادهای طبیعی نابغه نبودند بلکه در یک سری از صفات مانند ثبات و استقامت ممتاز بودند.

 

 

عضو شوراي پژوهشي و معاون بین‌الملل مركز تحقيقات بیماری‌های عفوني كودكان هستم.

 

انتخاب به‌عنوان کارمند نمونه حوزه پژوهش دانشگاه علوم پزشکی تهران و هم‌چنین به‌عنوان پژوهشگر جوان برگزيده ESCMID Observership در San Raffaele Scientific Institute ایتالیا و انتشار 6 مقاله ISI منتج از پایان‌نامه PhD و 34 مقاله منتج از فعالیت‌های پژوهشی در طی دوره PhD به‌غیراز پایان‌نامه از افتخاراتم است.

 

حاصل تلاشم در اين مركز چاپ بيش از ٨٦ مقاله بین‌المللی (ISI/Medline)، ده‌ها مقاله ارائه‌شده در کنگره‌های داخلي و بین‌المللی، مجري و همكار طرح بيش از 50 طرح پژوهشي بوده است.

تحقیقات کاربردي و بنیادي فراوانی در این سال‌ها انجام دادیم. ازجمله پروژه‌هایی که چند سال است روی آن متمرکزشده‌ایم تولید کیت تشخیصی سل نهفته است که ان شالله بتوانیم گامی در راستای ارتباط دانشگاه با صنعت و توسعه اقتصادی برداریم.

از سال 1383 وارد دانشگاه علوم پزشکی تهران شدم و بسیار خوشحالم که این توفیق را داشتم که بیش از 13 سال از عمرم را در این دانشگاه بگذرانم.

 

خیلی اساسی است که در کل، یک معلم به انسانیت‏ علاقه‌مند باشد. اگر فرد از کارش لذت ببرد و برای شخصیت دانشجویانش ارزش قائل باشد، هر چیزی در جای‏ خود قرار می‌گیرد. من فکر می‏ کنم یک معلم خوب باید دانشجو را در مورد تمامی نیازهایش راهنمایی کند، به‌صورت کلامی و هم به‌صورت علمی. او باید هر آنچه که می‌داند به نسل بعد منتقل کند، به آن‏ها خدمت‏ کند و متقابلاً احترام بگذارد.

 

مهم‌ترین سرمایه یک کشور حرکت در مسیر توسعه نیروی انسانی است. توسعه کشور با همراهی جوانان تحقق می‌یابد پس باید جوانان هدف مشخص در زندگی داشته باشند، توانمندی‌هایشان را باور کنند و باپشتکار و تلاش امید به موفقیت در جامعه داشته باشند. 

 

قطعاً نظر لطف بزرگوارانی است که بنده را شایسته این انتخاب دانسته‌اند. نکته‌ای که همیشه به آن باور دارم این است که من در کاری می‌توانم موفق باشم که عاشقانه انجامش دهم. همیشه سعی می‌کنم انسانیت را سرلوحه کار خودم قرار بدم و مهم‌ترین آرزویم این است که انسان باشم، انسان بمانم و انسان محشور شوم.

 

امروزه نقش زنان در جامعه بسیار پررنگ‌تر از پیش است. جامعه در این مسیر حساس باید پشتیبان و حمایت‌کننده زنان در عرصه اجتماع باشد. ازآنجاکه زنان علاوه بر مسئولیت اجتماعی به تربیت نسل آینده نیز می‌پردازند دو مسئولیت الهی دارند یکی در قبال خود و شناخت آن و دیگری نسل آینده، اگر زنان درراه شناخت حقوق خود مستحکم باشند و بتوانند رسالتی را که بر دوش خود دارد تا سر حد ممکن به‌طور صحیح انجام دهد به طبع پنجره‌ای رو به سعادت برای خود و جامعه می‌گشایند.

 

به نظر من حضور بانوان در اجتماع نباید خدشه‌ای در زندگی شخصی و اجتماعی اشان ایجاد کند و همیشه باید مواظب باشند که تعادل در هر دو بعد زندگی کاری و شخصی را رعایت کنند تا بتوانند همواره موفق و خوشبخت باشند. 

 

 

اول‌ازهمه، لطف پروردگار و دعای خیر پدر و مادر عزیزم و در وهله دوم تلاش، پشتکار و صبر خودم.

 

یکی از بزرگ‌ترین آرزوهای من در دانشگاه این است که دانشگاه علوم پزشکی تهران روزبه‌روز قدرتمندتر شود و جزء دانشگاه‌های موفق نسل سوم و چهارم قرار گیرد. هم‌چنین مشارکت صنعت و دانشگاه هر چه بیشتر شود و در توسعه‌ ملی و رشد اقتصادی کشور ایفای نقش کنند.

 

قطعاً افراد تأثیرگذار زیادی در زندگی من وجود داشته است. در کودکی و نوجوانی، در رشد تحصیلی، پدر و مادرم بسيار مؤثر بودند. اين دو بزرگوار به‌خصوص پدرم در ایجاد اعتمادبه‌نفس، حس مسئولیت‌پذیری و در شکل‌گیری نگاهم به‌عنوان یک انسان موظف و متعهد در اجتماع بسیار مؤثر بودند. ازآنجایی‌که پدرم فردي منضبط و با برنامه هستند، پايه زندگي من بر برنامه‌ریزی شکل‌گرفته است. سعي می‌کنم هميشه هدفم تو زندگي مشخص باشد و براي رسيدن به آن هدف تلاش می‌کنم. همیشه راه سخت و طولانی دررسیدن به هدف‌هایم وجود داشته است اما من معتقدم كه گــــــاهــــی باید از میـان بدترین روزهای زندگی عبور کرد تا به بهترین‌هایش رسید. در زندگی شخصی، همسرم با حمایت‌های بی‌شائبه همیشه باعث دلگرمی من بوده‌اند و با فراهم آوردن محیطی امن در پیشرفت من نقش قابل‌توجهی داشته‌اند.

در دوران تحصيلي و كاري اساتيد بزرگواري كه افتخار شاگردي آن‌ها را داشتم نقش بسزايي در پيشرفت کاری‌ام داشتند. دكتر ستاره مميشي رئیس مركز تحقيقات بیماری‌های عفوني و دكتر بابك پور اکبری معاون مركز در موفقيت من نقش مهمي داشتند و کار کردن با اين دو بزرگوار افق‌های تازه‌ای از پژوهش را در من باز کرد و با حمایت‌هایشان بستر مناسبی براي رشد من فراهم کردند. دكتر پور اکبری با انتقال تجربیاتشان نه‌تنها در پيشرفت کاری‌ام مؤثر بوده بلكه درزمینهٔ رشد فكري كمك شاياني به من كرده است. 

 

دورانی که در مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی مشغول به کار بودم همواره حتی در خارج وقت اداری برخی از کارهای مربوط به مرکز را انجام می‌دادم. به‌عنوان خاطره خدمتتان عرض کنم که حتی در مرخصی زایمان که به سر می‌بردم نیز مکاتبات موردنیاز مقالات و حتی ویرایش آن‌ها را انجام می‌دادم و خوشحالم که طی این مدت کوتاه که در مرکز حضور نداشتم از محیط آکادمیک فاصله نگرفته و فعالیت‌هایم را در این حوزه ادامه می‌دادم.

 

من همیشه سعی کردم که مشغله‌های کاری در زندگی شخصی‌ام نقش منفی نداشته باشد. اگر به این مسئله که «امروز» تمام‌شدنی است و به‌زودی به «دیروز» تبدیل می‌شود توجه کنیم متوجه می‌شویم که بحران‌ها هم گذرا خواهند بود. با این فکر ذهنمان پریشان نخواهد شد و می‌توانیم با آرامش به حل مشکلات‌ بپردازیم.

 

 

به‌عنوان سخن پایانی خدمتتان عرض می‌کنم که باید در حال زندگی کرد، امروزمان را دوست بداریم، دیروز را نمی‌توانیم جان دوباره ببخشیم تنها می‌توانیم از دیروزمان درس بگیریم تا فردایمان را بسازیم. باید امروز بهترین کاری که از دستمان برمی‌آید را انجام دهیم. مسیر انسانیت را بیاموزیم و در راستای آن حرکت کنیم. آدم‌ها می‌آیند و درنهایت از دنیا می‌روند اما باید بدانیم که آمدن را همه بلد هستند، «این ماندن است که هنر می‌خواهد».

امیدوارم به‌عنوان عضو کوچکی از دانشگاه علوم پزشکی تهران بتوانم گام‌های مؤثری در جهت اعتلای آن بردارم و به‌این‌ترتیب دینی که بر گردن دارم را به نحو احسن ادا کنم. در پایان از شما و خوانندگان محترم که وقت ارزشمندتان را اختصاص دادید کمال تشکر رادارم.

با تشکر از اینکه این فرصت را در اختیار ما قراردادید.