فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد/ امام حسین(ع): مرگ با عزت برتر از زندگى با ذلّت است
روابط عمومي دانشگاه علوم پزشكي تهران: پرسيدم از هلال ماه، چرا قامتت خم است؟ آهي كشيد و گفت كه ماه محرم است گفتم كه چيست محرم؟ با ناله گفت، ماه عزاي اشرف اولادآدم است
عاشورا فرهنگي برخاسته از متن اسلام ناب كه نقشي حياتي را در استحكام ريشه ها، رويش شاخه ها و رشد بار و برهاي آن ايفا كرده است. عاشورا هيچ گاه در محدوده زمان و جغرافياي خاصي محصور نمانده است، بلكه همواره الهام بخش تشيع در راستاي حركت ها، جنبش ها و قيامهاي راستين شيعه، پل بسياري از نهضتهاي ديگر در برابر كانون هاي ظلم و كفر و نفاق بوده است. پيام عاشورا، درس بصيرت در دين، درس فقاهت به معناي فهم عميق از دين و درس ولايت مداري مي باشد و اين مسئله باعث شده كه تمام ياران امام حسين(ع) تا مرز شهادت گوش به فرمان رهبر خود باشند و ولايت مدار باقي بمانند.
حسين(ع) آموزگار بزرگ مكتب ايثار و شهادت است كه درس عشق و دلدادگي را در گوش زمان زمزمه كرد و اينك پس از گذشت قرن هاي متمادي از آن واقعه بزرگ، هنوز درس آزادگي او در دل و جان انسان هاي آزاده در چهارگوشه جهان تبلور عيني دارد و هنوز مسلمانان و غيرمسلمانان او را الگوي بارز و برجسته و مصداقي ارزشمند از رشادت و از خودگذشتگي مي دانند و بر صلابت بي چون و چراي زاده رسول الله(ص) سر تعظيم و تكريم فرود مي آورند. از همين روست كه نزديك به ۱۴ قرن هنوز نداي"هل من ناصر ينصرني" كيست مرا ياري كند؟ حضرت اباعبدالله الحسين(ع) به گوش مي رسد و خيل مشتاقان آن حضرت هر سال به ياد مظلوميت اهل بيت(ع) سياه پوش مي شوند و مراسم عزاداري برپا مي كنند.
خبر آمد ز مهي بوي خدا مي آيد/ ماه داغ دل ما غرق نوا مي آيد
دل ببازيد عزيزان كه زمان الم است/ ماه اشك و الم و كرب و بلا مي آيد
همه ي ارض و سما ناله زن و بين اينك/ مرغ بام ملكوتي ز هوا مي آيد
عاشقان اشك بريزيد ز داغ دل يار/ بهر درد دل غمدار دوا مي آيد
سالها پيش رسولي به منا آمد ليك/ اين حسين است كه اينك به منا مي آيد
كن فنا خويش به روح علوي اي دلباز/ ذكر عاشوري حلت به فنا مي آيد
اين همه شعر چرا اي دل پر شور و نوا/ نروم تفره كه چون ماه عزا مي آيد
اين همه لشكريان از طرف كوفه و شام/ بهر غارتكده ي رأس و عبا مي آيد
دوست دارم كه ببينم ز غم رأس حسين/ خون دل از بصر و چشم شما مي آيد
مهدي اي صاحب جانم تو بده يك پاسخ/ اين همه تيغ و سنان يار، چرا مي آيد
خون از اين ديده رود از غم آقا چون كه/ روي ني خون دل از رأس جدا مي آيد
(سروده جعفر ابوالفتحي)
منبع: سايت تبيان
گردآوري و تنظيم: بهلولي
ارسال به دوستان